Mi tiam marŝis laŭ la jena vojeto:
Trans la parkon... (la konstruaĵo ĉe la horizonto estas la elementa lernejo kiun mi (antaŭ tre longe) ĉeestis. Hodiaŭ ĉiuj lernejoj en la urbo estas fermitaj pro la neĝo.
Vi vidas ke kelkaj aŭtoj estis sukcese trapasinte la jenan vojon.
Mia oficejo troviĝas en la konstruaĵo ĉe la ekstremaĵo de tiu ĉi vojo sube:
Mi faris kelkajn labortaskojn ĉe la oficejo, trinkis kafon kaj manĝis kelkaj el la ĉokoladoj kiuj restis post la festoj. Tiam mi ekmarŝis hejmen.
En apuda vendejo da konstruaĵaj materialoj oni pli frue faris neĝkonstruiston!
Denove trans la parkon:
Ekster la preĝejo en la ĉefstrato de mia kvartalo geinfanoj provis konstrui neĝhomon.
En mia ĝardeno, la ŝtona gnomo ankoraŭ ridetis:
Jen filmeto kiu montras mian ĝardenon, antaŭ 10 minutoj, kiam sufiĉe multe neĝis:








