Pages

09/01/2017

Vojaĝo sub la Meznokta Suno



En forlasita duonfarita konstruaĵo en la urbo Osako estas trovita murdito.  Komence de la enketo fare de Detektivo Sasagaki ŝajnas esti sufiĉe facile solvebla  afero sed ĉiuj spuroj kondukas lin nenien.
  
En Vojaĝo sub la Meznokta Suno (白夜行) de Keigo Higaŝino, ni dum 20 jaroj sekvas diversajn rolulojn kaj, kvankam iliaj historioj unue aspektas tute sendependaj, iom post iom ni lernas ke ili fakte iel ĉiuj interkonektiĝas. 

Sed kiu estas la marionetist(in)o kiu enmiksiĝas en iliajn vivojn, kaj kial?

Mi jam legis kelkajn verkaĵojn de la sama aŭturo kaj la jenan, kiun mi ricevis kiel Kristnaska donaco, mi ankaŭ multe ĝuis.

Mi legis ĝin en la angla, sed vidas ke ekzistas tradukoj en diversajn lingvojn. Se vi trovas version en lingvo kiun vi komprenas, mi rekomendas ĝin!

04/01/2017

La Ruĝa Notlibro

Hodiaŭ mi iom lacas ĉe mia labortablo ĉar hieraŭ vespere mi legis ĝis multe tro malfrue.  Mi volis atingi la finon de tre ĝuinda romano, La Femme au Carnet Rouge (La Virino kun la Ruĝa Notlibro) de la franca verkisto Antoine Laurain.

Mi antaŭe legis kaj ĝuis romanon de Laurain (La Ĉapelo de la Prezidanto) kaj tuj poste elŝutis 'la ruĝan notlibron' sed nur havis la tempon eklegi ĝin antaŭ du tagoj.

Malfru' vespere, virino estas atakita kaj ŝia mansako ŝtelita.  La posta tago, librovendisto trovas la forĵetitan sakon kaj klopodas trovi ties posedanton...  Jen la kerno de la intrigo. Mi ne diros plu ĉar vi eble ŝatus ankaŭ legi la verkaĵon, se ĝi ekzistas en versio en via lingvo.  Estas sufiĉe mallonga, simpla sed ĉarma rakonto elvokante Parizajn trotuarojn, kafejojn, librovendejojn.

La pasintaj kelkaj tagoj estas tre malvarma en Kimrio, do estas granda plezuro sidi enlite sub dikaj kaj komfortaj litkovriloj trinkante teon kaj legante bonan libron. Kio multe plaĉis al mi en 'la ruĝa notlibro' estas ke la aŭtoro ankaŭ referencas aliajn verkistojn kies verkaĵojn mi legis, ekz. Patrick Modiano kaj Sophie Calle inter aliaj. Kial mi ŝatas tion?  Mi ne certas. Eble ĉar plaĉas al mi havi ideojn pri novaj legindaĵoj, aŭ, se mi jam konas la verkaĵojn, eble estas la plezuro scii ke aliaj ankaŭ ĝuis ilin...  Verkaĵoj kiuj simile referencas aliajn librojn inkluzivas Un homme à distance [Homo je distanco] de Katherine Pancol kaj, kompreneble, 84 Charing Cross Road de Helene Hanff. Ĉiukaze, mi nun ŝatus relegi almenaŭ iom da Modiano kiam mi havos la tempon.

Ĉi-vespere mi estas legonte Journey under the Midnight Sun (Vojaĝo sub la Meznokta Suno) de Keigo Higaŝino, libron kiun mi ricevis por Kristnasko.  Antaŭ tio, tamen, mi ankoraŭ havas iom da farenda laboro kaj diversaj plenumendaj taskoj. Do, ek al la taskoj, kaj pli rapide venu la legado-horo!




20/10/2016

Aberfan - la perdita generacio

Je vendredo la 21-an de oktobro 1966, 9.15 atm, karbo-ŝutmonto numero sep ekglitis de la supro de la monteto super la kimra vilaĝo Aberfan [abervan] kaj forfrakasis la elementan lernejon.

Nur kelkaj minutoj pli frue la infanoj estis venintaj en la lernejon por la lasta lernotago antaŭ la aŭtuna meztrimestra ferio.

40,000 kubmetroj da karboŝuto falis sur la vilaĝon, plejparte sur la lernejon. Mortis 116 infanoj kaj 28 plenkreskuloj.

Dum jaroj oni estis amasiĝintaj la karbo-ŝutaĵojn de la apuda minejo sur la monton en kies ombro kuŝas la vilaĝo Aberfan, simile kiel en multaj aliaj lokoj en la sud-kimraj valoj, kie karbominado estis la plej granda industrio.

La ŝutmonto estis lokita super subtera rivereto. Oni sciis tion. Oni nenion faris.

Jam dum multaj jaroj Kimroj estis alkutumiĝintaj al subteraj tragedioj. Karbo tiom gravis ke ĉiuj akceptis ke foje prezo estis pagenda por havi la 'nigran oron'.   Neniam iu estis antaŭvidinta ke karbo povus forpreni la vivon de iliaj infanoj.

Eĉ post 50 jaroj ĉiuj memoras kie ili estis kiam ilia aŭdis la hororan novaĵon pri Aberfan. Eĉ tiuj, kiel mi, kiuj eĉ ne naskiĝis, scias la rakontojn de niaj gefamilianoj pri tiu tago. 

Necesis preskaŭ semajno por retrovi ĉiujn mortintojn. El la tuta mondo alvenis kondolencmesaĝojn.

En la semajnoj kaj monatoj kiuj sekvis la tragedion, kaj en la oficiala enketo, evidentiĝis ke la National Coal Board (nacia karbo administrejo) entute kulpis pro la tragedio. Dum jardekoj ili ŝutis karbopolvon sur la montetojn sen klara sekurec-strategio kaj ignoris avertojn pri ebla polvofalo.



La sudkimraj valoj nun estas malsimilaj lokoj. Reverdiĝis la montetoj.  Oni apenaŭ plu minas karbon en Kimrio.

Kimrio, tamen, neniam forgesis la perditan generacion de Aberfan. Je 9.15 atm vendredon la 21-an de oktobro 2016, Kimrio eksilentos memore al la tragedio.

Ni memoru.

30/05/2016

Cotswolds/Kotsŭoldoj

Por partopreni en nia pudingmanĝada vespero ni veturis 150 kilometrojn al la vilaĝo Mickleton [mikelton] kiu troviĝas en parto de Anglio nomita Cotswolds.

La areo 'Cotswolds' [kotsŭoldz] troviĝas en sudcentra anglio kaj estas konata kiel tre bela distrikto (kun la oficiala titolo 'Areo de Elstara Natura Beleco').

Estas tre kampara regioneto kun belaj vilaĝoj kie troviĝas multaj dometoj faritaj el la loka ŝtono.  'Cotswold'-a ŝtono estas Ĵurasia kalkoŝtono kiu, en tiu regiono, havas flavecan koloron.

El nia hotelĉambra fenestro ni havis belan panoramon sur la centro de la vilaĝo.



Mickleton ne estas inter la plej famaj vilaĝoj de la regiono, sed havas interesajn konstruaĵojn kaj estas bela.  Kaj, kiel vi vidas, la suno eĉ brilis!



La preĝejo datiĝas de la 12-a jarcento, kvankam estis pli malnova preĝejo ĉe la sama loko jam en la 10-a jarcento:
La preĝejo ankaŭ estas farita el Kotsŭolda ŝtono.
 Interesaj kamentuboj:


Kelkaj trabfakaĵaj domoj ankaŭ troviĝas en la vilaĝo.


En la bela hotela ĝardeno.

Se vi iam vizitos Brition kaj ŝatus vidi 'tipajn anglajn vilaĝojn' jen tre bela regiono por vi.

Puding-manĝado

Kiel vi povas konstati de lia kromnomo (kaj tiuj kiuj konas lin konfirmos la fakton) plaĉegas al Pudingulo manĝi pudingojn (kaj ĉiajn desertojn, dolĉaĵojn, sukeraĵojn...).  Do kiam mia frato donacis al li pudingmanĝadan vesperon li tre ĝojis.

Tiel estis ke pasintan vendredon mi kaj Pudingulo veturis al la bela regioneto Cotswolds kie ni renkontis mian fraton kaj lian koramikinon ĉe bela hotelo en pitoreska vilaĝo.

Ekde 30 jaroj la 'Pudinga Klubo'* okazigas vesperojn por pudingmanĝado. 50 homoj kunvenis en granda manĝoĉambro.  Unue ni manĝis malgrandan 'ĉefpladon'.  Sekvis sep tradiciaj Britaj pudingoj

Syrup sponge, chocolate-nut pudding, sticky toffee pudding,
jam roly-poly, rhubarb crumble, bread and butter pudding, meringue roll


Oni rajtis manĝi ĉion kion oni volis, kun varma kustardo, kremo, karamela saŭco kaj ĉokolada saŭco.

Mi sukcesis manĝi kvar malgrandajn porciojn. Pudingulo, kompreneble, manĝis la sep - en grandaj porcioj - kaj estis tre kontenta.
Rabarba 'krumblaĵo'

Ĉokolada kaj nuksa pudingo
kun ĉokolada saŭco


















Konfitaĵa rul-pudingo (Jam Roly-Poly) kun kustardo

Tofea pudingo















 Je la fino de la vespero ĉeestantoj eĉ ricevis atestilon:






Tre ĝuinda (kvankam iom sukera) vespero!


*En la angla 'Pudding Club' - tamen notu ke en la angla linvo, esti en la pudinga klubo (to be in the pudding club) povas ankaŭ signifi ke oni estas graveda.

18/05/2016

Mesaĝo de Paco kaj Bonvolo de la Junularo de Kimrio al la mondo... en Esperanto

"Elekto kaj Konscienco" estas la titolo de mesaĝo de paco kaj bonvolo eldonita hodiaŭ de la junularo de Kimrio al la junularo de la mondo.

La mesaĝo, verkita en la kimra lingvo de gimnazianoj ĉe Nordkimra lernejo, aperas ĉi-jare por la unua fojo rete en Esperanto.

Ekde 94 jaroj la organizaĵo Urdd Gobaith Cymru (Kimra Junulara Ligo) eldonas ĉiujaran pac-mesaĝon. Ĝi celas kunigi la internacian junularon en la intenco labori por pli paca mondo.



12/11/2015

Japana pluvo / Rain in Japan


La tago de nia ekskurso al Kanazaŭa estis la sola okazo dum nia ferio kiam pluvis. Ne multe gravis - estis tre malseka, sed ne malvarma kaj post duonhoro la suno revenis. Sed jen kelkaj pluvaj fotoj:

Our day trip to Kanazawa was the only time when it rained during the whole holiday. Not cold though, and it cleared up after about half an hour.  A few rainy photos:


Kanazaŭa sub pluvo

Kanazaŭa sub pluvo

Kanazaŭa sub pluvo

Kanazaŭa sub pluvo

10/11/2015

Per ŝinkanseno al Kanazaŭa / By Shinkansen to Kanazawa



Pli frue ĉi-jare, mi spektis televidan programon ĉe la japana kanalo NHK pri la nova fervojlinio por la  trajno ŝinkansen al la Hokuriku regiono.  Aspektis tre interesa, do dum nia ferio en Tokio ni faris tagekskurson al la urbo Kanazaŭa per tiu trajno.

Inspired by a programme earlier this year on NHK World TV, we took a day-trip on the new Hokoriku Shinkansen to the town of Kanazawa.

Ŝinkanseno ĉe la stacidomo Tokio

Ŝinkanseno ĉe la stacidomo Tokio

Ne estis mia unua vojaĝo per Ŝinkanseno. Dum pasintaj vizitoj al Japanio mi uzis tian trajnon por vojaĝi, sed ankoraŭ estas tre impona sperto. Kompare al trajnoj en Britio, ili estas tiom puraj, kvietaj, agrablaj kaj la vojaĝo estas tre glata. Ankaŭ estas multe pli da spaco por ĉiu vojaĝanto ol ĉe ni!

It wasn't my first journey by Shinkansen, but it was still a memorable experience - clean, quiet, pleasant and very smooth, with more leg room than you could ever imagine if you're used to British trains!

Kvankam estis iom pluva tago kaj ankaŭ, kompreneble, la trajno vojaĝas tre rapide, mi sukcesis fari kelkajn fotojn el la fenestro - jen la plej bona:

Although there was some rain and, of course, the train was going very fast, I managed a few photos from the window - this is the best:

El la trajna fenestro

Plezuro por mi kiam mi trajne vojaĝas en Japanio estas manĝi 'ekiben' [fervoja tagmanĝo]. Jen la mia - aŭtunsezona!

An essential part of any train journey in Japan is an ekiben lunch. Note the autumn leaves!

lunĉo en la trajno

Alveninte en Kanazaŭa mi miris vidi la komfortajn seĝojn en la atendejo!

It's not just the trains that are comfortable - padded waiting room seats! I'd be happy if there were any seats full-stop at my nearest mainline station.

atendejo ĉe la stacidomo Kanazaŭa

La arĥitekturo de la stacidomo estas tre interesa. Very interesting station-building architecture.

La stacidomo Kanazaŭa

La stacidomo Kanazaŭa

La enirejo estas konstruita laŭ la formo de Torija pordego. 

The entrance is constructed in the form of a traditional Torii gate.

La stacidomo Kanazaŭa

La stacidomo Kanazaŭa

La stacidomo Kanazaŭa

Fascina akvo horloĝo:

A fascinating water clock:

video

Pli pri Kanazaŭa baldaŭ...

More about Kanazawa soon...