Ĉe la Esperanto-kafejo

Kiam mi estis infaneto mi kredis ke plejparte ĉiu en la mondo parolis Esperanton.  Nu, almenaŭ preskaŭ ĉiu en mia mondo parolis Esperanton: gepatroj; iliaj geamikoj;  kelkaj aliaj familianoj.  Eĉ mia kara avinjo komprenis la tre gravajn vortojn (bonbonoj, biskvitoj, ĉokolado, ktp). Ferie ni kongresumis en Esperantujo. Semajnfine lokaj esperantistoj kunvenis ĉe nia domo.

Pli aĝe, mi seniluziiĝis.  Kia ŝoko ke ne ĉiuj en butikoj, kafejoj, la mondo ĝenerale, komprenis ĝin! 8-jaraĝa mi sopiris je la fina venko :)

Kvankam mi nun havas multe pli da jaroj mi kredas ke ie, profunde en mi, tiu seniluziiĝo neniam forlasis min.  Kiam mi reeniras Esperantujon (dum kelkaj minutoj per la interreto, dum kelkaj horoj ĉe nia loka grupo, dum kelkaj tagoj ĉe kongreso) mi resentas min kiel tiu knabineto kiam la tuta mondo estis Esperantista.

Tia sperto estis mia ĉi-matena vizito al la novaja kafejo SOJO en Tokio.  Ankoraŭ ne vere oficiale malfermita, estimata S-ro Saito tre afable malfermis la kafejon por ni.  Kun mia Japana amiko S-ro Bonulo (kun kiu mi ĉiam klopodas kafumi kiam ni troviĝas en la sama horzono), Pudingulo, kaj lia filino, mi ĝuis tre agrablan viziton.

Kia plezuro trovi menuojn, afiŝojn, instrukciojn en perfekta Esperanto.  For dum kelkaj horoj mia balbutanta malscipovo de la japana. Senprobleme mi povis mendi, diskuti, babiladi.

Pri la kafejo kaj pri niaj interesaj diskutoj, mi plie detale skribos post mia ferio.  Intertempe, mi forte rekomendas al ĉiuj sekvu la kafejon Sojo ĉe Fejsbuko (https://www.facebook.com/kafejosojo) kaj se vi vizitos Tokion, nepre rezervu sidlokon!

Japana pluvo / Rain in Japan

La tago de nia ekskurso al Kanazaŭa estis la sola okazo dum nia ferio kiam pluvis. Ne multe gravis - estis tre malseka, sed ne malvarma kaj post duonhoro la suno revenis. Sed jen kelkaj pluvaj fotoj:

Our day trip to Kanazawa was the only time when it rained during the whole holiday. Not cold though, and it cleared up after about half an hour.  A few rainy photos:

Per ŝinkanseno al Kanazaŭa / By Shinkansen to Kanazawa

Pli frue ĉi-jare, mi spektis televidan programon ĉe la japana kanalo NHK pri la nova fervojlinio por la  trajno ŝinkansen al la Hokuriku regiono.  Aspektis tre interesa, do dum nia ferio en Tokio ni faris tagekskurson al la urbo Kanazaŭa per tiu trajno.

Inspired by a programme earlier this year on NHK World TV, we took a day-trip on the new Hokoriku Shinkansen to the town of Kanazawa.

Ne estis mia unua vojaĝo per Ŝinkanseno. Dum pasintaj vizitoj al Japanio mi uzis tian trajnon por vojaĝi, sed ankoraŭ estas tre impona sperto. Kompare al trajnoj en Britio, ili estas tiom puraj, kvietaj, agrablaj kaj la vojaĝo estas tre glata. Ankaŭ estas multe pli da spaco por ĉiu vojaĝanto ol ĉe ni!

It wasn't my first journey by Shinkansen, but it was still a memorable experience - clean, quiet, pleasant and very smooth, with more leg room than you could ever imagine if you're used to British trains!

Kvankam estis iom pluva tago kaj ankaŭ, kompreneble, la trajno vojaĝas tre rapide, mi sukcesis fari kelkajn fotojn el la fenestro - jen la plej bona:

Although there was some rain and, of course, the train was going very fast, I managed a few photos from the window - this is the best:

Plezuro por mi kiam mi trajne vojaĝas en Japanio estas manĝi 'ekiben' [fervoja tagmanĝo]. Jen la mia - aŭtunsezona!

An essential part of any train journey in Japan is an ekiben lunch. Note the autumn leaves!

Alveninte en Kanazaŭa mi miris vidi la komfortajn seĝojn en la atendejo!

It's not just the trains that are comfortable - padded waiting room seats! I'd be happy if there were any seats full-stop at my nearest mainline station.

La arĥitekturo de la stacidomo estas tre interesa. Very interesting station-building architecture.

La enirejo estas konstruita laŭ la formo de Torija pordego. 

The entrance is constructed in the form of a traditional Torii gate.

Fascina akvo horloĝo:

A fascinating water clock:

Pli pri Kanazaŭa baldaŭ...

More about Kanazawa soon...