Pages

09/02/2011

la kata robo

Kutime ne tro plaĉas al mi vestaĵoj kun printitaj desegnoj (ekz. tro da floroj/bestoj/geometraj formoj ktp). Galonojn mi povas toleri, ankaŭ punktetojn, sed kutime ne hundojn, boatojn, tartanon (krom kiam mi estis juna infano).

Surprizis min, do, kiam travagante magazenon en la urbocentro, robo kaptis mian atenton en la departemento de la Hispana vestaĵ-ĉeno Mango.

Fakte, estis la stilo kaj fasono kiu allogis min. Nur proksimiĝinte mi rimarkis ke la printita desegno estis kato. Tuj mi diris al mia kunbutikumanto 'ho, bedaŭrinde, plaĉas al mi tiu robo, sed mi ne portus robon kun tia desegno'. Kaj ni foriris al alia butiko.

Tamen tiu robo hantis min. Foje matene kiam mi decidis kion porti por la tago ĝi revenis en miajn pensojn.

Mi ne estas kat-amanto. Tio ne signifas ke ne plaĉas al mi katoj, simple ke mi neniam havis katon kaj preferas la katojn de aliaj ol havi katon mi mem. Sed oni ofte diris al mi ke mi certe estis kato en antaŭa vivo (plejparte ĉar plaĉas al mi volvi min varme en peplomon kaj dormi). Do eble kata robo ja taŭgus por mi...

Hieraŭ mi reiris al la magazeno denove rigardi la robon. "Certe neniel malutilus surprovi ĝin" flustris al mi interna voĉo.

Nu, por mallongigi la rakonton, kompreneble la robo estas nun pendita en mia vestoŝranko kaj mi portos ĝin por la unua fojo morgaŭ.

19/01/2011

Helpon mi petas

Post kelkaj monatoj mi prelegos ĉe Esperanto-kunsido pri miaj spertoj kiel denaska parolanto de Esperanto.

Tial, mi malformale enketas pri la opinioj de denaskaj parolantoj de Esperanto mem rilate al ilia 'denaskeco', kaj pri la sinteno de aliaj Esperanto-parolantoj pri la 'denaskuloj'.

Mi scias ke ja ekzistas multaj diversaj verkaĵoj, studoj, raportoj ktp pri denaskismo kaj mi legis/legos tiujn verkaĵojn ankaŭ. Sed interesus min se vi pretus mallonge respondi al kelkaj demandoj pri 'denaskismo' en Esperantio.

Se vi estas denaska parolanto de Esperanto (aŭ lernis la lingvon antaŭ la aĝo de 5 jaroj) jen la demandaro por vi.

Se vi estas 'normala' parolanto de Esperanto (aŭ lernis la lingvon post la aĝo de 5 jaroj) jen la demandaro por vi.

Mi antaŭdankas vin!

07/01/2011

Smurfo-domoj

En la kvartalo de Ĝenevo malantaŭ la stacidomo Cornavin, troviĝas la strato Louis-Favre. Tipa Ĝeneva strato ĝis vi atingas la numerojn 23-29. La apartamentejoj tie malsimilas al ĉiuj aliaj en la urbo.

Konstruitaj inter 1982 kaj 1984, la konstruaĵoj iom similetas al tiuj de la Katalana arĥitekto Gaŭdi, kun kurboj kaj diversaj koloroj.



La arĥitektoj nomiĝas Robert Frei, Christian Hunziker kaj Georges Berthoud.


Oni kromnomas la konstruaĵojn, la ‘smurfoj’ aŭ ‘ŝtrumfoj’.

Ĉe glaĉero

Kiam mi kaj mia frato tagekskursis al Chamonix (antaŭa blogaĵo), ni eltrovis ke eblis per monta trajno atingi la Mer de Glace [mer de glas] (Glacia Maro). La Glacia Maro estas glaĉero kiu troviĝas ĉe la nordaj deklivoj de la Blanka Monta masivo.


Nu, malplaĉas al mi malvarmeco, neĝo kaj glacio. Tamen tute ne eblis maltravi la okazon viziti glaĉeron. Ankaŭ mi iom timas altecojn, sed estis la momento superi tiun timon por admiri la belajn pejzaĝojn el la trajna fenestro kaj vojaĝi per telfero al la glaĉero.

La temperaturo ĉe la Glacia Maro estis ĉirkaŭ -16 celsio, sed ĉar la montaj pintoj ĉirkaŭis nin, feliĉe ni ne sentis nin tiom malvarmaj. (Post vizito al la glaĉero ni tamen ĝojis trinkin varman ĉokoladan trinkaĵon!)

Eblas eniri glacian kavernon kaj ripozi sin iomete post la grimpado.

Kvankam oni ne tion rimarkas, la glaĉero moviĝas po 90 metrojn jare, kiu estas ĉirkaŭ po 1 centimetron hore.









Havi la oportunon stari sur glaĉero estis ja neforgesebla sperto.

Chamonix-Mont Blanc

Kvankam plaĉas al mi longe dormi dum ferioj, la lundon de mia feria semajno en Svislando mi ellitiĝis frue. Apud la lago de Ĝenevo mi vidis la belan sunleviĝon super la montoj.
Mia frua ellitiĝo estis por trafi aŭtobuson por vojaĝi trans la Svisan/Francan landlimon viziti Chamonix [ŝamoni] kie troviĝas la monto Mont Blanc [Blanka Monto].
Chamonix estas bela urbeto, ĉirkaŭita de montoj.
La rivero Arve [arv] trafluas la urbeton:

Post esplorado de la urbeto, ni iom vagadis laŭ neĝkovritaj vojetoj sur la malaltaj deklivoj de la monto.


Ja estis tre interesa vizito.

06/01/2011

Rusa Preĝejo: Ĝenevo

La Granda-Dukino Anna Fiodorovna (ruse Анна Фёдоровна) [ana fjodorovna] vivis dum multaj jaroj en, kaj apud, Ĝenevo. Ŝia naskiĝnomo estis Juliane von Sachsen-Coburg-Saalfeld [ĝulian von saĥsen koburg salfelt] sed per ŝia geedziĝo kun la Granda-Duko Constantin Pavlovitch [konstantin pavloviĉ] de Rusio ŝi iĝis bofratino de la Caro Aleksandro la 1a. Ŝi estis ankaŭ la onklino de la brita reĝino Viktoria.

En 19-jarcenta Ĝenevo estis pli kaj pli rus-devenaj loĝantoj kaj en la jaro 1859 ili ricevis permeson konstrui sian propran ortodoksan preĝejon. Estis Ana Fjodorovna kiu pagis por la konstruado de tiu preĝejo.
La preĝejo estis finkonstruita en 1866 kaj bele brilas kontraŭ la blua ĉielo.

Ikonoj el la 16aj ĝis 20aj jarcentroj troviĝas en la preĝejo kiu nun estas la sankta loko ne nur por rusoj ortodoksaj en Ĝenevo, sed ankaŭ por bulgaroj, serboj, koptoj kaj aliaj ortodoks-konfesantoj kiuj ne havas ilian propran preĝejon en la urbo.


Ĝenevo: malnova urbo

La malnova kvartalo de Ĝenevo troviĝas ĉe la supraĵo de monteto kaj por atingi ĝin oni devas grimpi laŭ ŝtuparitaj stratoj:

De la teraso ĉi-sube estas belega perspektivo sur Ĝenevo kaj povas vidi la neĝkovritajn montojn:
Estis la tago post Kristnasko kaj malmultaj homoj estis eksteraj:

Malgraŭ la blua ĉielo, malvarmis!

La malnova armilejo estas interesa konstruaĵo:

Plaĉis al mi ankaŭ la mallarĝaj stratetoj...:


... kaj la belaj ĝardenoj:



Printempo alvenas!

Kunloĝantoj en la norda hemisfero, ĉu ne januaro ĉijare estis unu el la plej longaj monatoj de via vivo ankaŭ? Malbona vetero, senluma ĉielo...