Eriketo

novaj sportŝuoj

2012-01-04T17:51:00.004Z

Hieraŭ mi provis miajn novajn sportŝuojn. Portante ilin mi kuris kvin kilometrojn kaj ili multege plaĉas al mi.

Antaŭ kelkaj monatoj kiam mi unue aŭdis pri la novaj ŝuoj de la firmao Brooks mi interesiĝis ĉar tiuj kiuj jam estis provintaj ilin tiom entuziasmis.

La ŝuoj havas iom malpli da kusenado ol tradiciaj ŝuoj por kurado. Tial, laŭdire, ili devigas la kuranto pli korekte kuri, paŝante sur la antaŭplando de la piedo anstataŭ sur la kalkano.

Mi certe havas la impreson ke mi kuras pli 'malpeze' portante la novajn ŝuojn. Fakte la ŝuoj mem estas tre malpezaj. Ankaŭ plaĉas al mi ke ili estas mallarĝaj, ĉar mi havas tre mallarĝajn piedojn.

Sola malavantaĝo? La kosto, kiu estis £90 britaj pundoj. Sed mi uzis monon kiun oni donacis al mi por Kristnasko kaj, ĉar mi kuras po 3 foje semajne, minimume, mi kredas ke mi bone elspezis la monon.

Promenado en Kardifo

2011-12-16T21:46:00.005Z

Antaŭ kelkaj semajnoj, amiko en Japanio, Jagitakeshi, enretigis tre interesan filmeton en kiu li promenadis tra la distrikto de Funabaŝi kie li loĝas.

Tio multe interesis min, kaj mi decidis fari simile en mia kvartalo de la urbo Kardifo en Kimrio. Tamen dum multaj semajnoj pluvegis kaj mi ne havis la oportunon promenadi.

Hodiaŭ, la ĉielo estis blua. Estis malvarma, sed bela tago. Necesis ke mi iru al la poŝtoficejo, do mi decidis preni mian fotilon kaj iom filmi la promenadon.

Mi pardonpetas ke la sonkvalito ne estas ĉiam bonega - la vento forte blovis kaj estis iom da trafiko sur la vojoj, kiu malhelpis la aferon. Ankaŭ mi rimarkas ke mi faris erarojn en mia Esperanto :( Mi pardonpetas - estis malvarma, mi klopodis bone filmi, kaj mi ne tute atentis kion mi diris...

Mi esperas, tamen, ke la promenado plaĉos al vi. Ĝis la venonta!

Ĉokolada kuko

2011-10-27T17:48:00.004+01:00

Mia koramiko faris por mi bongustegan ĉokoladan kukon por mia naskiĝdatreveno hodiaŭ:

Nun mi komencos manĝi ĝin :)

Magia Karuselo kaj Ŭombloj

2011-10-24T15:09:00.004+01:00

Dum la 1970aj jaroj kiam mi estis (tre) juna, mia patrino pentris belegajn desegnojn sur la muroj de nia ludoĉambro.

Kiam ni pliaĝiĝis, oni afiŝis murpaperon sur la pentraĵojn kaj dum la sekvantaj jaroj kelkaj el ili tute detruiĝis.

Sed kiam mi komencis dekoracii la ĉambron por krei manĝoĉambron, mi forprenis la malnovan murpaperon kaj retrovis kelkajn pentraĵojn sub la papero.

La bildoj montras rolantojn el televidaj programoj por infanoj kiuj estis popularaj. Unue Panjo desegnis rolantojn el la programo The Magic Roundabout (La Magia Karuselo).

Poste mi kaj mia frato entuziasmiĝis pri alia televidserio The Wombles [ŭombulz]. Tial mia patrino ankaŭ desegnis la Ŭomblojn.

Tiuj kiuj konas tiujn du televidprogramojn konstatos ke fakte mia panjo tre bone desegnis!

Bedaŭrinde mi devos baldaŭ forpreni la pentraĵojn por ripari la muron, sed mi faris multajn fotojn por havi memoraĵon.

Aberfan: ni memoru

2011-10-21T11:32:00.009+01:00

Antaŭ 45 jaroj, vendredon la 21-an de oktobro 1966, karbo-ŝutmonto numero 7 ekglitis de la supro de la monteto kaj forfrakasis la elementan lernejon ĉe la vilaĝo de Aberfan [Abervan] en suda Kimrio.

Dum jaroj oni estis amasiĝintaj la karbo-ŝutaĵojn de la apuda minejo sur la monton en kies ombro kuŝis la vilaĝo Aberfan. La ŝutmonto estis lokita super subtera rivereto. La proprietuloj de la minejo sciis ke estis malsekura. Oni nenion faris.

Tiun tagon, post akumulado da akvo sub la ŝutmonto, je 9.15 matene, ĝi disfalis sur la vilaĝon. Estis la lasta lerneja tago antaŭ la ferioj. 144 mortis - 116 estis infanoj en la lernejo. Nur kelkaj estis eltiritaj vivantaj el la rubo.

Kimra politikisto, eksĉefministro de Kimrio, Rhodri Morgan [rodri mogan], petis ĉiujn kimrojn memori la tragedion:

"Ĉiuj povas memori kiel ili aŭdis la novaĵojn pri Aberfan. Mi unue lernis pri tio per la lunĉ-horaj novaĵoj tiun tagon kaj malfacile povis kompreni la hororon - la fakto ke elementa lernejo entombiĝis, ke tiom da infanoj estis mortintaj kaj la grandskala savado.

"Estis la 1960-aj jaroj. Kimrio ankoraŭ havis 100,000 ministojn kaj karbo reĝis. La Nacia Karbo Organizaĵo estis la granda potenco en la lando. Karbo tiom gravis ke ni ĉiuj akceptis - antaŭ Aberfan - ke prezo estis pagenda kaj ni pretis pagi tiun prezon. Nur la ŝutmontoj kaj la turnantaj minejaj volvradoj montris ke tiom da viroj estis laborantaj nevideble subtere.

"Iel ni estis alkutimiĝintaj al subteraj tragedioj - Senghenydd, Cambrian, Gresford kaj multaj aliaj minejaj katestrofoj. Kion ni neniam estis antaŭvidintaj estis ke karbo povus forpreni la vivon de niaj infanoj. Tio estis nova, kaj terura - 116 junaj vivoj perditaj, kune kun 28 plenkreskuloj.

"Aberfan difinis post-1945-an Kimrion kiel neniu alia evento. Ĝi vekis en ni la komprenon ke ni devis respondeci por nia ĉirkaŭaĵo. Ne plu Kimrio akceptus nian degraditan ĉirkaŭaĵon. Kio estis iam akceptebla al niaj komunumoj devis esti purigata.

“Iom post iom niaj valoj reverdiĝis. Nova epoko sekvis la malgrandiĝon de la karba industrio.

"Sed nenio povis reporti la perditan generacion de Aberfan. Kvardek jarojn poste, ni daŭre priploras ilian perdon."

Kvankam mia familio loĝis tiuepoke, kaj daŭre loĝas, en la ĉefurbo Kardifo, ĉirkaŭ 35km for de Aberfan, la tradegio tuŝis nin. Mia onklo (la frato de mia patro) estis edziĝinta kun virino de tiu vilaĝo kaj ŝia familio estis loĝante tie. Iliaj infanoj ankaŭ ĉeestis la lernejon detruitan kaj pereis en la katastrofo.

Kiam la novaĵo de la tragedio atingis mian patron en lia Kardifa oficejo tagmeze, li tuj petis liberpermeson kaj kun aliaj kunlaborantoj ekveturis al Aberfan helpi en la savada laboro. Malofte li parolis poste pri tiu sperto, sed unufoje rakontis al mi kiel li, per siaj propraj manoj, furioze deprenis teron, rubon, ktp por serĉi la infanojn, inkluzive la genepojn de sia frato.

45 jarojn post la katastrofo ni memoras ke minado estas ankoraŭ danĝera kaj ofte terura okupo. Antaŭ unu jaro la tuta mondo televide spektis la miraklan savadon de ministoj en Ĉilio; foje ni legas pri aliaj minejaj tragedioj en foraj landoj; antaŭ kelkaj semajnoj ni en Kimrio denove fikse spektis la novaĵojn kiam 4 ministoj estis trafitaj kaj poste trovitaj mortaj en la minejo Gleision [glejsjon] apud Swansea [sŭonzi].

Aberfan aparte restas en la memoro ĉar temis pri la morto de junaj infanoj - la vilaĝo kiu perdis preskaŭ tutan generacion. Ofte mi pensas pri tio kiam kun mia kuzino mi iras flegi ŝiajn maljunajn geparencojn en la vilaĝo, ĉar iliaj infanoj ne kreskiĝis tion mem fari.

Post la tragedio kaj dum la sekvantaj jaroj ofte leviĝis voĉoj de tiuj kiuj atestis ke ili estis perdintaj ilian religian fidon tiun tagon la 21-a de oktobro 1966. Tion mi komprenas. Ankaŭ aŭdiĝis la voĉoj de tiuj kiuj diris ke ili nur kapablas daŭre vivado pro ilia fido. Blinda fido?Konatulino mia diris dum la cetero de sia vivo (ŝi mortis antaŭ 3/4 jaroj) ke ŝia daŭra strebo estis povi diri kiel la profeto Ĥabakuk en la Biblio la jenajn vortojn:

"Kiam la figarbo ne floros,

La vinberbranĉoj ne donos fruktojn,

La olivarbo rifuzos sian laboron,

La plugokampoj ne donos manĝaĵon,

La ŝafoj estos forkaptitaj el la ŝafejo,

Kaj en la staloj ne troviĝos bovoj:

Eĉ tiam mi ĝojos pri la Eternulo,

Mi estos gaja pri la Dio de mia savo.

La Eternulo, la Sinjoro, estas mia forto;

Li faras miajn piedojn kiel ĉe cervo,

Kaj venigas min sur miajn altaĵojn.

Al Li, la Venkanto, iru miaj kantoj."

(La Biblio, Ĥabakuk, ĉapitro 3, versoj 17-19)

Sube, la memor-ĝardeno ĉe Aberfan:

Ni memoru.

Retejo en la angla pri la Aberfan-a tragedio.

*En 2006, por la 40-a datreveno de tiu tragedio, mi afiŝis artikolon ĉi tie priskribante la katastrofon kaj mi iom ripetas tiuj artikolon en mia hodiaŭ blogaĵo.

Mmmm - kuko!

2011-10-13T11:27:00.003+01:00

Unu el miaj kunlaborantoj faris bongustegajn kukojn por ni ĉiuj ĉe la oficejo.

Tio multe feliĉigis nin meze de enuiga labortago en griza, pluva Kimrio :)

Nova biciklo

2011-10-12T14:03:00.002+01:00

Hodiaŭ alvenis mia nova biciklo:

Manĝu ĉi tie!

2011-10-10T09:59:00.003+01:00

Unu el mia plej ŝatataj vendejoj en mia urbo estas la manĝaĵo-vendejo Wally's [Ŭoliz]. La vendejo, kiu ekis en la jaro 1947, estis fondita de poldevena enmigranto al Britio kaj dum multaj jaroj estis la sola loko en Kardifo kie oni povis aĉeti fromaĝon, kolbason, spicojn, dolĉaĵojn el kontinenta eŭropo.

Nuntempe la belega butiko vendas manĝaĵojn el la tuta mondo, inkluzive produktojn el Japanio, Afriko, Hindio, Turkio, Usono kaj ĉiuj landoj de Eŭropo.

Mi ofte aĉetas diversaĵojn tie, plej ofte fromaĝon, sed ankaŭ diversajn spicojn ktp.

Tial mi ĝojegis kiam mi aŭdis ke la vendejo intencis ankaŭ malfermi kafejon super la butiko kaj avide atendis la oportunon manĝi tie.

La Kafeehaus [kafejhaŭs] estas Vien-stila kafejo kiu faras bongustegan kafon, kukojn, sandviĉojn kaj multajn aliajn bongustaĵojn. Pasintan sabaton mi manĝis 'Salcburgan' sandviĉon - ĉi sube:

Se vi iam havas la oportunon esti en Kardifo, nepre manĝu ĉe Wally's!

Fotojn de la butiko vi povas rigardi ĉi tie (mi avertas vin ke vi poste sentos vin malsatega!)

Semajnfino en francio

2011-09-15T11:07:00.003+01:00

Dum la semajnfino mi havis la agrablan oportunon vojaĝi al la ĉirkaŭaĵo de la franca urbo Rennes por ĉeesti la geedziĝon de miaj geamikoj tie.

Mi trafis la noktan pramŝipon de la angla urbo Portsmouth, kiu sekvanta mateno alvenis en Saint-Malo (Sankta Maklovo) en Francio.

Sabaton ni ĉeestis la geedziĝan ceremonion - unue ĉe la urbodomo (foto ĉi-sube) kaj poste en la preĝejo.

Post la ceremonio, ĉiuj forveturis al granda ejo por manĝi, festi, danci... La lasta aŭto en la procesio da aŭtoj estis la 'voiture balaie' - la balaila aŭto:

La geedziĝintoj, tamen, veturis en bela malnova aŭto de la fabrikejo Peugeot [peĵo]:

Post semajnfina restado, mi pasigis trankvilan posttagmezon kaj vesperon ĉe Saint-Malo [san malo]. Mi jam estas plurfoje vizitinta la urbon, kaj estas antaŭe bloginte pri tio. Mi tamen ne povas rezisti al la tento denove montri kelkajn fotojn kiujn mi faris tie.

La plezurhaveno:

Amuza mevo:

Unu el la plaĝoj:

Interesaj muroj:

La haveno:

Ĉielo kaj maro:

Mi trovis interesan ĉokolado-vendejon. MULTE kostis la ĉokoladaj skulptaĵoj:

Tie oni ankaŭ vendis belegajn makaronojn:

La sekvantan tagon mi forlasis francion per la matena pramŝipo:

La jena lumturo multe plaĉis al mi:

La fino de bela kaj agrabla vojaĝo.

al la oriento...

2011-08-31T11:51:00.003+01:00

Hodiaŭ estas la naskiĝtago de mia patrino (mi ne diros kiom da jaroj ŝi havas ĉar eble ŝi legos mian blogon kaj ne estos kontenta). Dum la pasinta semajnfino, do, mi vojaĝis kun mia koramiko, mia frato kaj lia koramikino al la urbo Lowestoft en orienta Anglio kie mia patrino loĝas ekde kelkaj jaroj.

Lowestoft estas la plej orienta urbo en Britio kaj en la ĉi suba foto ni estis starantaj ĉe la plej orienta pinto de la marbordo apud la Norda Maro:

Dum somero la marbordo tie estas agrabla sed dum la vintro povas esti tre malvarma kaj venta:

Apud la plej orienta punkto estas ventoturbino kiun oni nomas Gulliver [Gulivero]. Je 126 metrojn alte estis la plej alta ventoturbino en Britio kiam ĝi estis konstruita:

Ni marŝadis laŭ la marbordo, sed venis ŝtormo kaj ni devis kuri rifuĝi de la pluvo:

Post la ŝtormo, tamen, la lumo estis bela kaj la maro tre arĝentaspekta:

Ĉe Lowestoft estas interesa haveneto:

Historie la industrio de la urbo estis fiŝkaptado. Ankoraŭ estas fiŝistoj tie:

Pro la naskiĝtago de mia patrino ni manĝis bonegan manĝaĵon en restoracio. Mi ne kuraĝas montri la fotojn, tamen, ĉar miaj familianoj malkontentus pro tio. Mi montru, do, nur la ĉi-suban foton (la mano apartenas al mia frato :)):

La sekvanta tago la vetero estis pli varme kaj sune do ni vagadis laŭ la strando:

Mi vadetis en la malvarma Norda Maro!:

Samtempe mia frato faris sabloskulptaĵojn:

Jen(laŭdire) skulptaĵo de Durdle Door [durdel dor] kaj Lulworth [lulŭort] en suda Anglio:

Post tiom da amuzado ĉe la plaĝo ni iris al teĝardeno por trinki teon kaj manĝi fromaĝajn skonojn:

En la domo de mia patrino ni tiam manĝis festan kukon. Estas ankaŭ la 75-a naskiĝtago de ŝia pluŝurso 'Teĉjo':

Kuko

2011-08-30T20:02:00.002+01:00

Por la naskiĝtago de mia koramiko mi faris kukon el ĉokolado, framboj kaj kremo:

Bedaŭrinde estas nun tute formanĝita :(

Ĉe la monto de martiroj

2011-08-16T09:41:00.003+01:00

Semajnfino en Parizo forpasas tre rapide. Antaŭ ol trafi la trajnon re al Londono, tamen, estis iom da tempo piediri tra la kvartalo Montmartre [monmartr].

Por atingi la pinton de la monteto necesas grimpi ŝtuparojn:

Mi plurfoje estas fotinta la Bazilikon de la Sankta Koro sed denove jen ĝi:

Ĉi tie ĉe la adreso 6 rue Cortot loĝis la komponisto Erik Satie:

Amuzis nin vidi grandan helikon sur la trotuaro:

Ĉe la Placo Dalida:

Placo Casadesus [Kasadesus]:

Statuo de Sankta Denizo. Laŭ legendo la episkopo Denizo, post sia senkapigo en placo sur la urba monto Montmartre (monto de la martiroj) prenis sian fortranĉitan kapon, lavis ĝin en apuda fonto kaj migris kun la kapo enmane ses kilometrojn al norda direkto, kie li finfine mortis kaj estis poste entombigita:

La ventmuelejo Moulin de la Galette:

Biciklado en Parizo

2011-08-15T13:14:00.003+01:00

Ofte kiam mi vizitas Parizon mi uzas la sistemon por bicikla luado kiu nomiĝas Vélib [vejlib]. Plaĉas al mi biciklumadi en Parizo ĉar dum Aŭgusto estas malpli da aŭtoj ol kutime kaj estas multaj bonaj biciklo-vojoj.

Laŭ la bordoj de la Sejno mi bicikle vagadis:

Mi vidis la francan Statuon de la Libereco (iom pli malgranda ol tiu kiun la francoj donacis al Usono):

Poste al la Placo Trocadéro [Trokadero] kaj Palaco Chaillot [Ŝajo] kie mi faris turismajn fotojn:

Tiam mi biciklis al la komerca kvartalo La Défense [la dejfons - la defenco]:

Dum la semajno estas kvartalo plena je laborantoj sed dum la semajnfino estas multe pli kvieta kaj estis agrabla vagadi tie:

Jen bela panoramo - oni vidas la Triumfan Arkon en Parizo en la fundo de la foto:

Plaĝo ĉe Parizo

2011-08-12T09:57:00.003+01:00

Dum la somero, la bordoj de la rivero Sejno kaj aliaj lokoj en Parizo ŝanĝiĝas en plaĝon. Ekster la Urbodomo oni kreis volejbalejon:

Malgraŭ la varma vetero, vi povas vidi en la foto ĉi-supre ke ŝtormonuboj abundis. Pli pri tiuj baldaŭ...

Al la bordo de la Sejno mi vagadis:

Kaj tie dormetis:

Multaj boatoj laŭiras la riveron:

Inkluzive la policanoj:

Sed la ŝtormonuboj estis sekvintaj min:

Kaj ekpluvegis:

Oni fuĝis sub la arkojn de la pontoj:

Iuj eĉ ekkantis.

Baldaŭ, tamen, ĉesis la pluvo kaj la suno denove ekbrilis:

Eĉ la kompanio Disney [disni] ĉeestis, almenaŭ en sablo:

Poste estis la horo manĝi glaciaĵon [kafo kaj karamelo]:

Kanaloj kaj Granda Sfero

2011-08-11T13:15:00.003+01:00

Mi vagadis apud la Kanalo Saint-Martin (Sankta Marteno), Kanalo Saint-Denis (Sankta Deniso) kaj la Kanalo de l'Ourcq [del urk]:

Apud la kanaloj troviĝas la Parko de La Villette [la vilet] kie estas la Muzeo de Scienco kaj Industrio:

La granda sfero nomiĝas La Géode [ĵeod] kaj enhavas kinejon IMAX.

En Parizo

2011-08-10T14:53:00.004+01:00

Ĉiun jaron mi provas pasigi almenaŭ unu semajnfinon en Parizo. Pasintan ĵaŭdon, do, mi trafis trajnon en Londono post la laboro kaj post iom pli ol du horoj troviĝis en la franca ĉefurbo.

Unu el mia plezuroj en Parizo estas sidi ĉe kafejo trinkante fortan kafon:

Vagante tra la stratoj de Belleville [Belvil] mi rimarkis la jenan konstruaĵon:

La afiŝo diras "necesas malfidi je vortoj". Notu ankaŭ ke la 'laboristoj' ne estas veraj; estas nur statuoj.

Poste mi vagadis tra la Parko Buttes-Chaumont [proks. but-ŝomon]:

La parko troviĝas sur deklivo kaj oni havas belan panoramon sur Parizo:

Jen statuo de la greka dio Pajno, ludante sian pajnofluton:

Apud la lago estas tre verda kaj bela:

Estas ankaŭ kaskadeto:

La marioneta teatro, tamen, estis fermita pro la longaj francaj ferioj:

Lasta kafo en Japanio

2011-08-03T11:56:00.002+01:00

Mia lasta kafo en Japanio antaŭ ol mi revenis hejmen:

Estis vere mirinda vizito al Tokio kaj mi esperas estontece havi la oportuno reviziti Japanion kaj viziti aliajn lokojn. Dankon al ĉiuj Esperanto-parolantoj kiu helpis min kaj certigis ke mi havis bonegan viziton.

Ŝinĝuku

2011-08-02T15:57:00.003+01:00

Por mia antaŭ-lasta blogaĵo pri mia vizito al Japanio, mi montros al vi bildojn kiujn mi faris en la kvartalo Ŝinĝuku:

Mi estis laŭvoje al la Tokia Metropolitana Registara Konstruaĵo. Sube kun la du turoj:

Per rapida lifto mi supreniris la konstruaĵon kaj trovis bonegan perspektivon sur Tokio:

Kiel kuiri okonomijaki-on

2011-07-27T14:16:00.004+01:00

Tepanjaki (鉄板焼き) estas Japana kuirmetodo uzante platan paton. La vorto tepan (鉄板) signifas feran paton.

Mi iris al restoracio kie per tepanjaki oni mem kuiras sian okonomijaki-on. Okonomijaki estas tipo de japana krespo.

Jen, unue, la instrukcio:

Unue oni preparas la miksaĵon:

Poste oni verŝas oleon sur la paton:

Oni verŝas la miksaĵon:

Kaj faras rondan krespon:

Oni metas kovrilon sur la krespon:

Kaj oni atendas kvar minutojn:

Oni kuiras ambaŭ flankojn ĝis ore bruna:

Tiam oni garnas per saŭco kaj herboj:

Preta por manĝi. Pensante pri la bongusto mi malsategas!

Pentrado por trompi okulojn

2011-07-27T12:08:00.005+01:00

Per la trajno mi vojaĝis al Takaosanguĉi.

Estas loko de kie oni povas marŝi en la belaj montoj. Tamen ni ĉi-foje estis tie por viziti la Trompokulan Muzeon:

La tuta muzeo estas arte pentrita per la stilo 'Trompe-l'oeil' (trompi la okulojn) kaj eblas fari tre interesajn kaj amuzajn fotojn vizitante la muzeon. Jen kelkaj:

Ne estas vera monbileto - nur pentraĵo sur la planko:

Eĉ en la necesejo estas trompigajn pentraĵojn:

Stranga fenomeno:

Ankaŭ estas belaj kalejdoskopoj:

Ĉe la Rondo Korno

2011-07-27T11:59:00.003+01:00

Dum mia vizito al Tokio mi havis la oportunon ankaŭ viziti la Esperantan grupon Rondo Korno kiu renkontiĝas ĉe la Esperanto-domo en Tokio. Mi iom paroladis pri Kimrio kaj prezentis al la grupo Kimran standardon nome de la grupo Esperanto en Kardifo.

Post la kunveno ni manĝis tre bongustan ĉinan manĝon kune kaj mi ricevis plej belegan donacon - belegaj japanaj tetasoj.

La sanktejo Sensoo-ĝi kaj la kvartalo Asakusa

2011-07-27T11:30:00.002+01:00

Interesis nin promenadi en la kvartalo Asakusa:

La grava vidindaĵo en tiu kvartalo estas la templejo Sensoo-ĝi:

Statuoj de Ĝizoo (Oĝizoo-sama) kiu prizorgas la spiriton de infanoj, aparte tiuj kiuj mortis antaŭ aŭ tuj post naskiĝo:

La impona pagodo apud la sanktejo:

La grandega halo:

La strato Nakamise-doori longas je 250 metroj kaj enhavas 89 vendejojn:

La Plaĝo ĉe Odaiba

2011-07-25T15:40:00.002+01:00

Ĉe Odaiba estas ankaŭ plaĝo:

Ĉe Odaiba

2011-07-25T15:15:00.003+01:00

Mi iris al Odaiba:

Ĉe Odaiba estas stranga butikumejego kiu estas konstruita laŭ itala stilo:

Kopio de la Buŝo de Vereco:

Ankaŭ ĉe Odaiba troviĝas ekspozicio de la aŭto-kompanio Tojota:

la stacidomo Ŝinĝuku

2011-07-21T11:24:00.004+01:00

Oni diras ke la stacidomon ĉe Ŝinĝuku trapasas la plej granda kvanto da pasaĝeroj en la tuta mondo (preskaŭ 4 milionojn da homoj ĉiutage). Tion mi facile kredas vidinte la stacidomon antaŭ kaj post la laboraj horoj. Tiam tute maleblas foti pro la homamaso.

Anstataŭe do, jen filmeto kiun mi faris dum la kvieta periodo posttagmeze:

La ĝardenoj de la Imperiestra Palaco

2011-07-21T11:05:00.002+01:00

Estis tre varme por ni britoj dum nia vizito al Tokio, do estis plezuro viziti kelkajn el la multaj parkoj kaj ĝardenoj en la urbo. Tre belaj estas la ĝardenoj de la Imperiestra Palaco en Tokio:

Estas interesa kontrasto vidi malnovajn konstruaĵojn kaj ĝardenojn ĉirkaŭitajn de tre modernaj nubgratuloj:

Laboristoj estis tondantaj arbojn en interesajn formojn, starante sur bambuaj ŝtupetaroj:

Jen la Tookagakudoo (aŭ musika halo) en la ĝardenoj:

Diversaj bambuo-plantoj videblas:

Ankaŭ multaj belaj arboj:

Kaj plantoj:

En la sezono de nia vizito la iridoj floris bele kaj multaj homoj estis venintaj foti ilin:

La tombejo ĉe Janaka

2011-07-20T15:40:00.005+01:00

Ĉe la kvartalo Janaka en Tokio estas granda tombejo. Kvankam povas ŝajni strange montri fotojn de tombejo, fakte estis interesa kaj trankvila loko:

Sanktejo apud la tombejo:

Maloftaj kristanaj tomboj:

Foje oni vidas nomon skribita sur japanaj tomboj per ruĝa inko. Tiu estas la nomo de ankorau ne mortinta edz(in)o de la mortino. Kiam tiu persono mortas kaj estas entombigita, oni forprenas la ruĝan inkon.

Tomboj de la familio Tokugaŭa, la japanaj ŝogunoj:

Promenado ĉe Janaka

2011-07-20T15:13:00.002+01:00

Post mia posttagmezo ĉe la Esperanto-grupo de Niŝi-Nippori, mi havis la oportunon promeni tra la tre interesa kvartalo Janaka:

Post nia promenado Ges-roj Ŝoĝi regalis min per bongustega manĝaĵo ĉe Suŝi-ejo. Estas vere ke multaj el la saŝimioj, suŝioj kaj fiŝaĵoj mi estis manĝanta por la unua fojo, sed multe plaĉis al mi:

Esperanto ĉe Niŝi-Nippori

2011-07-20T12:22:00.006+01:00

Dum mia vizito al Tokio mi, kompreneble, renkontiĝis kun Esperanto-parolantoj. Mia unua tia renkontiĝo en Japanio estis kun la Esperanto-rondo de Niŝi-Nippori en Tokio.

Mi pasigis tre interesan kaj agrablan posttagmezon kun tri el la klasoj kiuj renkontiĝas ĉiun semajnon ĉe la hejmo de Ges-roj Ŝoĝi.

Estas ĉiam granda plezuro havi la oportunon uzi Esperanton en internacia kunteksto. Mi iomete parolis pri Kimrio kaj pri mia Esperanto-vivo. Plej plaĉis al mi la okazon libere babiladi pri multaj diversaj temoj kaj starigi demandojn al la grupanoj pri Japanio.

Mi gardas tre fortan kaj feliĉan impreson de mia vizito al la Esperanto-grupo kaj esperas ke iam mi havos la oportunon reviziti ilin aŭ ricevi ilin ĉe mi en Kimrio.

La flamo de Hiroŝimo kaj Nagasako

2011-07-20T10:04:00.002+01:00

En la parko Ueno troviĝas memorigilo pri la faligo de atombomboj sur Hiroŝimo kaj sur Nagasako.

Temas pri flamo trovita en la ruinoj de bombita domo kiu nun eterne brulas ĉe sanktejo en Ueno kiel memorigilo pri la mortintoj kaj kiel simbolo de la deziro por paco.

Ĉe la kvartalo Ueno

2011-07-15T15:12:00.003+01:00

Post nia travagado de la Parko Ueno, ni ankaŭ iomete vizitis la kvartalon apud la stacidomo. Estas tie larĝaj stratoj kun imponaj konstruaĵoj kiel oni ofte vidas en Tokio:

Sed ankaŭ troviĝas en tiu parto de la urbego la kvartalo Amejoko kun mallarĝaj stratetoj kie estis interesaj manĝaĵo-vendejoj:

kaj sanktejo:

Eblas aĉeti multajn diversajn specojn da sekigita fiŝo:

Ankaŭ refreŝigan frukton oni povas aĉeti por tuj manĝi:

En la zoo ĉe Ueno estas granda pando kaj oni vidas ĉie memoraĵoj pri tio. Ĉe la enirejo al amuzejo, la jena ludilo amuzegis min:

la imperiestro kaj imperistredzino de Japanio

2011-07-14T12:17:00.004+01:00

Kiam ni estis travagantaj la parkon Ueno, ni vidis amaseton da homoj kiuj pacience atendis.

Ŝajnis al ni ke io estis okazonta, do ni decidis ankaŭ atendi por vidi io okazus.

Policistoj ankaŭ estis tie. Oficulo alvenis kaj alparolis la amaseton. Kvankam mi ne komprenis kion li diris, li klarigis per gestoj ke ĉiuj devas svingi la manojn.

Post iom da tempo alvenis imponaj aŭtoj:

Subite aperis aŭton kun standardo kaj la ĉeestantaro komencis furioze svingi la manojn. Estis la imperiestro kaj imperiestredzino de Japanio.

En la parko Ueno

2011-07-13T12:05:00.004+01:00

Ni travagadis la parkon ĉe Ueno. Interesa informbudo:

Statuo de la Princo Komatsu:

En la parko estis interesa ekspozicio pri kaligrafio:

Jen kaligrafiaĵo farita post la teruraj tertremo kaj cunamo en marto:

Tombejo de soldatoj Ŝogi-taj en la Uena milito:

Ĉe sanktejo en la parko:

Antikvaj kupraj lanternoj ĉe sanktejo:

La ĉi-suba montrilo al la boatadumejo amuzis min pro la mieno de la knabo en la bildo:

Multe plaĉas al mi bambuo-plantoj:

Belaj akvolilioj:

Ne estis la sezono por la floroj, tamen la verdaj folioj ankaŭ belas:

Tokio: diversaĵoj

2011-07-13T10:49:00.002+01:00

En Tokio oni ne rajtas fumi surstrate. Por mi, nefumanto, estas bone ne esti devigata enspiri cigaredan fumon:

Estas oficuloj kiuj monpunas tiujn kiuj surstrate fumas:

En trajno laŭ la linio Jamanote.

Ĉe la stacidomo Ŭeno:

Japanaj bolardoj:

En la subtera trajna stacidomo, afiŝo memorigas homojn esti ĝentilaj kaj ne malsekigi aliajn homojn per malsekaj ombreloj:

Sanktejo Hanazono, Ŝinĝuku, Tokio

2011-07-13T10:36:00.003+01:00

Apud la kvartalo Golden Gai estas la ŝintoa sanktejo Hanazono.

Kvankam la konstruaĵo aspektas nova, la sanktejo fondiĝis dum la 17a jarcento.

Golden Gai, Tokio

2011-07-13T09:48:00.004+01:00

Malantaŭ mia hotelo troviĝis la malnova kvartalo Golden Gai.

Solvebla kafo en Tokio

2011-07-12T10:55:00.002+01:00

En mia hotelĉambro oni donis paketojn da solvebla kafo:

Estis inĝenia paketo:

Sed bedaŭrinde la kafo tute ne estis sufiĉe forta por mi!

Ŝibuja

2011-07-12T10:12:00.004+01:00

Konata kvartalo de Tokio estas Ŝibuja. Jen mi apud la diskovendejo Tower Records. Pasintece ni havis tiun vendejon en Britio en Londono, sed ĝi fermiĝis. Do mi profitis de la okazo iom butikumadi tie:

Ĉe Ŝibuja estas konata vojtransirejo kiu ofte aperas per filmoj kiel Lost in Translation ktp.

Amuzis nin vidi la ĉi-suban afiŝon. Ni neniam antaŭe vidis aludon al la 26a horo de la tago. Signifas, kompreneble, ke la kafejo estas malfermita ekde la 10a matene ĝis la 2a de la sekvanta mateno:

En Tokio la ŝoforoj de taksio estas tre elegante vestitaj per ĉemizoj kun kravatoj. Mi ne scias kion pensus japanoj se ili vidus niajn ŝoforojn de taksio tre malnete vestitaj per malpuraj t-ĉemizoj!

Ĉe Ŝibuja mi trovis la bonegan vendejon Tokyu Hands kie oni povas aĉeti ĉion rilate al la domo, al metiaĵo, al ĉio. Mi povintus elspezi milionojn da enoj tie!

Ni pasigis tiom da tempo butikumante ke kiam ni elvenis el la vendejoj estis malluma. Mi povis, do, fari fotojn de Ŝibuja nokte:

Jen mi apud la statuo de la hundo Hachikō:

Notu ke kelkaj el la ligoj ĉi-supre direktiĝas al angla-lingvaj versioj de Vikipediaj paĝoj. Kie ne ekzistas Esperantan lingan artikolon, mi donas ligon al la angla, esperante ke almenaŭ iuj el miaj legantoj de tio povos trovi ligojn al artikoloj en lingvoj kiujn ili komprenas.

ĉe Jojogi, tokio

2011-07-11T10:20:00.004+01:00

Apud la sanktejo Meiĝi troviĝas la Nacia Stadiono Jojogi:

Ĉi tie ofte okazas diversaj eventoj/koncertoj ktp:

En la apuda parko Jojogi ĉiu dimanĉe oni dancas:

Ĉe la sanktejo Meiĝi

2011-07-11T09:56:00.002+01:00

Kvankam ni estis vizitinta malgrandan sanktejon ĉe Haraĝuku, la plej konata santejo en tiu kvartalo estas la Sanktejo Meiĝi.

Jen la tre impona enirejo al la sanktejo:

Dum la regno de la Imperiestro Meiĝi, la imperiestro apreciis multajn okcidentajn kutimojn kaj manĝaĵojn, inkluzive la trinkado de vino kun manĝoj:

Bareloj da vino estis donacitaj de vinistoj en Francio, kiel simbolo de monda paco kaj amikeco:

Ankaŭ estas bareloj da sakeo donacitaj de japanaj produktantoj:

Jen preĝoj skribitaj sur lignaj tegoloj:

Ĉe la sanktejo ni faris paŭzon por manĝi glaciaĵon. La parfumoj estis neordinaraj por ni okcidentuloj - krenaĵo, misoo kaj salita lakto. Mi manĝis glaciaĵon el verda teo kiu estis bongustega. Mia amiko provis tiun el miso kiu multe plaĉis al li:

kafo kaj kukoj

2011-07-11T09:51:00.001+01:00

Post promenado ĉirkaŭ la kvartalon Haraĝuku ni havis paŭzon por trinki kafon kaj manĝi kukojn:

sanktejo ĉe Haraĝuku

2011-07-11T09:22:00.003+01:00

Jen malgranda sanktejo en la kvartalo Haraĝuku:

Estis tre agrablaj ĝardenoj ĉe la sanktejo:

La nuna jaro estas la jaro de la kuniklo/leporo:

Jen preĝoj skribitaj sur lignaj tegoloj:

Tokio: en Haraĝuku

2011-07-08T14:33:00.007+01:00

Mia dua tago en Tokio komenciĝis per vizito al la konata kvartalo Haraĝuku. Tie, dimanĉon, promenas gejunuloj kiuj sin vestas laŭ 'kostuma ludado'.

Multaj homoj promenadis laŭ la stratoj kie troviĝas butikoj diversaj, aparte kun vestaĵoj:

Plaĉegis al mi la bongustegaj krespoj en Tokio. Oni elektas per rigardo al plastikaj ŝablonoj kaj poste povas mendi:

Plaĉis al mi aparte la krespoj kun glaciaĵo kaj kustardo :)

Oni povus unue supozi ke la vestaĵoj en ĉi tiu butiko estas por infanoj:

Sed oni subite konstatas ke fakte estas butiko da vestaĵoj por hundoj!:

En Tokio

2011-07-07T10:26:00.004+01:00

Dum jaroj mi havis la deziron viziti Japanion kaj finfine antaŭ kelkaj semajnoj mi sukcesis pasigi 10 tagojn en Tokio.

Ne eblas rakonti ĉion kion mi spertis dum mia belega kaj mirinda vojaĝo, sed kelkajn fotojn mi montros ĉi tie.

Per aviadilo mi atingis la flughavenon Narita frumatene kaj trafis aŭtobuson al Tokio. Jen mia unua ekvido de la urbego:

Mi vojaĝis tuj al la kvartalo Ŝinjuku kie troviĝis mia hotelo. Estas tre interesa kaj vibra kvartalo:

Mi lasis mian valizon ĉe la hotelo kaj iris kun geamikoj esplori Ŝin-Okubo-n kiu estas Koreia kvartalo de Tokio.

Lunĉon ni manĝis ĉe interesa restoracio da nudeloj. Oni elektas la deziratan manĝaĵon kaj pagas per maŝino:

Poste alvenas bongustega manĝaĵo el la kuirejo kiun oni povas ĝui:

Oficiala malfermigo de la Kimra Asemblea Sesio

2011-06-10T15:35:00.007+01:00

Okazis, pasintan mardon, la oficiala malfermigo de la nova sesio de la Nacia Asembleo por Kimrio. Post voĉdonado komence de majo, la Reĝino venis al Kardifo oficiale komencigi la sesion.

Regulaj legantaj miaj scias ke mi tute ne estas monarĥisto kaj kutime ne interesiĝas pri tiuj aristokrataj okazaĵoj.

Ĉi-somere, tamen, franca studento loĝas ĉe mi por plibonigi sian scipovon de la angla lingvo. Tial, ni decidis kune iri al la marborda kvartalo de la urbo, kie troviĝas la Asembleo, por vidi la ceremonion.

Kompreneble, ni ne rajtis eniri la Asembleon pro la ĉeesto de la Reĝino, sed staris ekstere. Mia franca amiko faris kelkajn fotojn, kiujn mi inkluzivas ĉi tie por tiuj kiuj interesiĝas.

Jen oni atendis la alvenon de la Reĝino:

La Reĝa Standardo (la flago sube kaj maldekstre) nur flugas kiam la monarĥo ĉeestas. La aliaj flagoj estas tiuj de Kimrio, la Unuiĝinta Reĝlando kaj la Eŭropa Unio.

La Reĝino forlasas la Asemblean konstruaĵon post la ceremonio:

Dum-milita amikeco

2011-06-03T14:46:00.013+01:00

Antaŭ kelkaj semajnoj mi priskribis la vojaĝon de mia Onklo Jaĉjo trans la Arktan Cirklon dum lia militservado okaze de la dua mondmilito. (La foto ĉi-maldekstre montras lin antaŭ la milito)

La ceremonieton kiun mi estas priskribinta estis, kompreneble, neserioza ceremonieto por iom gardi pactempajn tradiciojn dum milita periodo.

Fakte, malpli ol du monatoj post tiu okazaĵo, la ŝipo sur kiu estis Onklo Jaĉjo (la ŝipo HMS Jamaica [Ŝipo de Lia Reĝa Moŝto, Jamajko]) ja spertis, ne por la unua fojo, la vera vizaĝo de la milito.

La 27an de decembro 1943, okazis granda marbatalo inter britaj militŝipoj kaj la germana militŝipo Scharnhorst [ŝarnhorst]. Militante en la Batalo de la Norda Terkapo estis la ŝipo Jamajko kaj estis la Jamajko kiu finfine sinkigis la Ŝarnhorston per torpedo.

El la 1,968 maristoj sur la Ŝarnhorsto, nur 36 ne mortis en la batalo aŭ posta ŝipsinkiĝo. Tiuj pluvivantaj maristoj estis savitaj fare de la maristoj de la Jamajko.

Sube estas poŝtkarto subskribita de la savitaj maristoj:

Dum la sekvantaj tagoj mia Onklo Jaĉjo konatiĝis kun kelkaj el la savitaj maristoj. Li estis lerninta la germanan en la lernejo, do povis kunbabiladi. Li aparte amikiĝis kun unu el la germanaj maristoj, kies nomon mi ne plu konas. Li estis trovinte ke ili ambaŭ havis similan vivon antaŭ la milito; ambaŭ havis la saman aĝon kaj similajn familiajn cirkonstancojn. Ambaŭ estis senditaj fari devigan militservon en la mararmeoj de iliaj landoj je la komenco de la dua mondmilito.

La du amikoj interŝanĝis ĉapelrubandoj - tial mi eĉ hodiaŭ havas germanan maristan ĉapelrubandon de la 1940aj jaroj. Dum multaj jaroj post la fino de la milito ili interŝanĝis kristnaskajn bondezirkartojn kaj foje skribis unu al la alia, kvankam ili neniam plu estis renkontiĝintaj.

Kuraĝigas min ke dum tiu terura milito, en tre malgajaj cirkonstancoj, du junuloj sukcesis babiladi unu kun la alia kiel amikoj kaj trovis ke iliaj vivoj, pensoj, opinioj estis simple tiuj de homoj kaj ne de malamikoj.

Sube la Brita ŝipo Jamajko ĉe la Norda Terkapo (norda pinto de Norvegio) en decembro 1943:

Per trajno kun ĉevaleto

2011-05-19T13:55:00.005+01:00

Hieraŭ aperis stranga novaĵero en Kimrio.

Pasintan sabaton, viro provis entrajniĝi ĉe la stacidomo Wrexham [wreksham] kun ĉevaleto por fari vojaĝon en norda Kimrio. La konduktoro malpermesis ke ili eniru la trajnon, do la viro reiris al la bileto-vendejo kie li petis du biletojn - unu por li kaj la alia por la besto.

Oni, tamen, devis klarigi al li ke nek ĉevaloj, nek ĉevaletoj rajtas vojaĝi per trajno ĉar estas danĝera por la besto kaj por la homaj vojaĝantoj.

Oni ankaŭ hodiaŭ raportas ke la viro kaj ĉevaleto vizitis la hospitalon en la sama urbo, kie la viro petis ke kuracisto flegu la beston, kaj ke poste ili estis vidataj en trinkejo. Oni diras ke la viro estas nomado, eble de Irlando. Oficuloj de la Reĝa Societo kontraŭ krueleco rilate al bestoj nun serĉas la paron por certigi ke ambaŭ bonsanas.

Eblas vidi fotojn ĉi tie kaj ĉi tie.

Certe ne estas kutima okazaĵo en la kimra vagonara sistemo.

Trans la Arktan Cirklon en 1943

2011-05-12T15:58:00.000+01:00

Unu el la fratoj de mia patro estis maristo. Tre bedaŭrinde mi neniam konis tiun onklon mian - li mortis nur kelkaj monatoj antaŭ mia naskiĝo. Mi sentas, tamen, ke mi bone konas lin. Mi ofte aŭskultas rakontojn pri li de miaj miaj geonkloj kaj de miaj pli aĝaj gekuzoj.

Mi ankaŭ heredis fotojn kaj paperaĵojn kiu estis apartenintaj al Onklo Jaĉjo inkluzive la ĉi-suban dokumenton.

Dum la dua mondmilito, la ŝipo sur kiu Onklo Jaĉjo deĵoris transiris la Arktan Cirklon. Kaj, kiel vi eble scias, kiam ŝipo transiras gravan linion de latitudo aŭ longitudo, okazas festo kaj ceremonio por tiuj maristoj kiuj unuafoje transiras tiun linion.

Eĉ en la jaro 1943 kiam estis okazanta mondmilito, estis ceremonieto, kie mia onklo ricevis la ĉi-supran atestilon. La traduko estas jene:

PROKLAMO

Al ĉiuj maristoj, kie ajn vi troviĝas, bondezirojn:

Sciu, ĉiuj, ke Maristo Eason [Ison], la 31an de Oktobro 1943, aperis en la plej Nordaj landoj de mia Regno, per la ŝipo HMS Jamaica [Ŝipo de Lia Reĝa Moŝto, Jamajko] ĉe la latitudo 66º 33' norde kaj la longitudo 13º 20' okcidente, vojaĝante al la malluma kaj frosta senenhaveco ĉe la Lando de la Meznokta Suno.

Kun mia reĝa permeso li envenis ĉi tiun timigan lokon transirinte la Arktan Cirklon.

Pro tio, mi, Neptunus Rex [la Reĝo Neptuno] deklaras ke li estas lojala kaj fidinda Blunazulo kaj mi ordonas ke ĉiuj glacimontoj, arktaj ursoj, balenoj, narvaloj, marleonoj kaj aliaj kreaĵoj en la Frida Nordo montru al li laŭordan respektegon.

Kiu malobeos vidos mian reĝan malplezuron.

[Subskriboj]
J L Storey, Komandanto de la Ŝipo

N Rex, Reĝo de la Timiga Maro

Aurora Borealis, Reĝino en la nordaj landoj de lia Reĝa Moŝto.

Monako kaj Montekarlo

2011-05-05T16:49:00.003+01:00

Dum mia ferio en Nico, mi ankaŭ trajne vizitis Monakon.

De Monako-urbo oni havas bonan panoramon sur la haveno - en tiu ĉi foto oni povas vidi ke oni estis jam starigante la sidlokojn prepare al la Grand-Premia aŭto-kurado konkurso kiu okazos post kelkaj semajnoj.

La haveno de Fontvieille [fonviej] ankaŭ estas bela.

Alia kvartalo en la Monaka princlando estas Montekarlo - konata pro siaj kasinoj kaj luksaj hoteloj.

Estas interese viziti lokon kiun oni ofte vidas en filmoj ktp.

al Italio

2011-05-05T16:39:00.003+01:00

De Nico mi trajne vojaĝis pasigi matenon en Italio ĉe Ventimiglia [ventimilia].

Estis varma, kvankam la vento forte blovis, sed ankoraŭ videblis neĝo sur la foraj montopintoj

Sur rivero apud la maro naĝis cigno

kaj iu estis kreinta ĝardenon laŭ la riverbordo:

Nico...

2011-05-05T16:33:00.003+01:00

Mi jam plurfoje estas vizitinte Nicon sed ĉiam opinias ke la rusa preĝejo estas impona:

Pli pri Nico

2011-05-05T16:25:00.003+01:00

Ĉe Nico estas multaj interesaj konstruaĵoj:

Kaj ja estas pitoreska la haveno:

Jen la preĝejo por maristoj:

En la malnova kvartalo de la urbo estas mallarĝaj stratetoj:

Ankaŭ modernas tamen - jen aŭtoj konektitaj al elektro-kontaktilo.

Ankaŭ de mia hotelo belegis la panoramo:

Vizito al Nico

2011-05-05T15:48:00.005+01:00

La pasinta semajnfino estis 'longa semajnfino' en Britio. Ni havis libertagon vendredon la 29an de aprilo pro tiu brita 'princa' geedziĝo, kaj ni havis libertagon lundon pro la 1a de majo.

Ĉar mi tute ne estas monarĥisto, kaj estis tediĝanta pro la senĉesa obsedado pri la afero, mi decidis fuĝi al francio kaj pasigis kelkajn tre agrablajn tagojn ĉe Nico.

De la kastela monteto estas bela panoramo:

Kiam mi poste revenis al la strando, mi rimarkis viron kiu ludis tamburaron en kamioneto:

Vendredan matenon mi vizitis la bazaron:

Ne eblis aĉeti la belajn florojn...

Sed iom da manĝaĵo por tagmanĝo mi ja aĉetis.

Mi piknikis sur la plaĝo kaj poste banis miajn piedojn en la maro

Ĉe Bristolo

2011-04-17T18:27:00.000+01:00

Hieraŭ la suno bele brilis kiam membroj de Esperanto en Kardifo transiris la limon inter Anglio kaj Kimrio kaj ekskursis al la urbo Bristolo. Nia renkontiĝa loko estis la trinkejo/restoracio Zero Degrees kie ni provis mangan bieron kaj bone tagmanĝis. Dum jardekoj ĉiam ekzistis forta ligoj inter Esperanto-parolantoj en suda Kimrio kaj en Sud-okcidenta Anglio, ĉar facile eblas vojaĝi inter la du regionoj. Ĉe la hieraŭa renkontiĝo estis enloĝantoj de la urboj Cardiff, Newport, Bristol kaj Bath. Estas multaj interesaj konstruaĵoj en la urbo, ofte farbitaj per diversaj koloroj. Post la tagmanĝo, ni promenadis tra Bristolo kaj, kompreneble faris fotojn. Interesa almozulejo: Eblas promenadi laŭ la kajoj ĉe la haveno: Ni vidis anason kun anasidoj: La Brita politikisto Samuel Plimsoll naskiĝis en Bristolo. Li estas batalanto por pli bonaj kondiĉoj por maristoj kaj kreis la linion Plimsoll. La ŝipo S S Great Britain [Vaporŝipo Granda Britio]. La preĝejo St Mary Redcliffe [sankta maria ĉe Redclif] estas unu el la plej imponaj preĝejoj (ne katedralo) en Britio: Do, estis tre ĝuebla kaj agrabla tago kaj ni esperas denove havi oportunojn kune ekskursi dum la somero.

Pri denaskismo 3

2011-04-07T14:29:00.004+01:00

Kiam mi demandis al nedenaskaj parolantoj de Esperanto pri iliaj pensoj/opinioj rilate al denaskismo, mi ankaŭ starigis demandojn al denaskaj parolantoj. Mi ricevis du respondojn, kaj multe dankas al la respondantoj. Ni denaskaj parolantoj ne estas multaj, do mi ne atendis plurajn respondojn, tamen interesis min legi la opiniojn de la respondantoj.

Jen kio mi lernis:

1. Ambaŭ respondantoj lernis Esperanto samtempe kiel alia nacia lingvo. Same mi.

2. En ambaŭ kazoj, ambaŭ gepatroj parolis Esperanton - ankaŭ ambaŭ miaj gepatroj parolis Esperanton.

3. Ambaŭ opinias ke ili komprenas Esperanton same bone kiel nedenaskaj parolantoj. Interesis min la komento "iuj denaskuloj pli zorge studis la lingvon ol mi iam ajn faris". Mi konsentas kiu tio - kvankam mi ja kontrolas regulojn kaj vortaron kaj iom studis la lingvon pli formale, mi ja estas tre pigra pri tiu studado.

4. Kiam, tamen, mi poste demandis pri parolado de Esperanto, unu opiniis ke li/ŝi parolas same bone kiel nedenaska parolanto, kaj la alia ke li/ŝi parolas malpli bone ol nedenaska parolanto.

5. Ambaŭ opiniis ke esti denaska parolanto de Esperanto helpis kun la scipovo kaj lernado de aliaj lingvoj (kaj ankaŭ eble informatiko kaj matematiko).

6. Ambaŭ opiniis ke esti denaska parolanto de Esperanto estas avantaĝo ĝenerale.

7. Ambaŭ ankoraŭ volonte parolas Esperanton.

8. Pri 'denaskigo' de sies propraj infanoj, opinio estis dividata inter 'jes' kaj 'eble'.

Do - mi dankas al ĉiuj kiuj respondis al la demandaroj. Estis/estas interese legi la respondojn kaj multe helpas min pripensi mian paroladon.

Aliaj interesaj ligoj kiujn oni sendis al mi: http://arnolag.free.fr/Famili/PriDenaskismo.php http://www.transparent.com/esperanto/2nd-generation-native-esperanto-speaker/

Pri denaskismo 2

2011-04-07T14:06:00.003+01:00

Sekve al mia hieraŭ blogaĵo mi hodiaŭ daŭre priskribos la respondojn al mia demandaro pri denaskismo. Denove el la demandaro por nedenaskaj parolantoj de Esperanto, venas la sekvantaj rezultoj: Demando 5: Esperanto-parolantoj devus paroli Esperanton al siaj geinfanoj: ĉiam / foje / neniam Jen la du demandoj al kiuj mi plej interesis ricevi respondojn, fakte. Al ĉi tiu demando oni respondis: ĉiam - 8 foje - 40 neniam - 2 ne respondis - 7 Interesaj komentoj: "Oni tute rajtas instrui Esperanton al siaj infanoj, laux mia opinio. Tamen, anstatauxigi nacian lingvon per Esperanto estus malgentila al infanoj." "neniam oni trudu la lingvon!" "Laŭ mi ĉiu lingvo riĉiĝas la vivon" "plej gravas fierigi infanon pri la lingvo kaj pri la ideologio" Demando 6: Se mi havus la oportunon, mi 'esperantigus' miajn infanojn: jes / ne Respondoj: jes - 42 ne - 12 ne respondis - 3 Komentoj: "Mi instruos la lingvon, sed idearon miaj infanoj elektu mem." " infanoj de 'aktiva' esperantisto havas suficxe da eblecoj ekscii kia estas la lingvo, la movado (eventuale).kaj mem decidu" "... pro la "propedeŭtika" nocio de Esperanto rilate al la lernado de aliaj lingvoj (poste), ĉar ankaŭ por doni al mia filineto "fleksebla menso", por ke sia menso ne estu tiel "blokita" de la naciaj esprim-kutimoj ..." "Kiel unu metodo por vidi iom pli vasta mondo." Mi ne inkluzivis ĉi tie ĉiujn respondojn, sed mi esperas ke mi almenaŭ donis 'superrigardon' pri la sintenoj esprimitaj. Kiuj volas scii miajn proprajn respondojn al tiuj demandoj, tiuj venu al mia parolado la 21an de majo ĉe la Nord-Okcidenta Esperanto Federacio en Preston, Britio. Kaj, jes, por tiuj kiuj ne loĝas sufiĉe apude, eble mi blogos pri tio poste.

Pri denaskismo 1

2011-04-06T11:01:00.009+01:00

Meze de januaro mi petis helpon de Esperanto-parolantoj tutmonde per tiu ĉi blogaĵo. Mi multege dankas al ĉiuj kiuj respondis. Estas tre interese legi viajn respondojn kaj komentojn. Mi promesis disvastigi la 'rezultojn' de mia demandaro kaj tion faros per kelkaj blogaĵoj ĉi tie. Mi ankaŭ, foje, aldonos miajn proprajn komentojn.

Kial? Kial mi disvastigis demandaron pri Esperantlingva denaskismo? Nu, simple ĉar oni petis min paroli pri miaj spertoj kiel denaska parolanto ĉe Esperanto kunveno (ĉe la nord-okcidenta Esperanto Federacia kunveno la 21an de majo).

Estas pluraj studoj pri dulingvismo kaj eĉ pri denaskismo en Esperanto, sed mi volis scii kion pensas Esperanto-parolantoj ĝenerale pri tiuj fenomenoj.

Kio? Mi disvastigis 2 demandarojn. Unu estis por nedenaskaj parolantoj kaj la alia por denaskaj parolantoj. Hodiaŭ en ĉi tiu blogaĵo mi komencos priskribi la respondojn al la unua demandaro - tiu por nedenaskaj parolantoj.

Kiu? 57 Esperanto-parolantoj ne-denaskaj respondis al la demandaro kaj mi elkore dankas ilin pro ilia tempo kaj helpo. Kiam vi legos la sekvantajn rezultojn, do, memoru ke la respondaro estas nur 57 homoj. Mi estis ege feliĉa pro ĉiuj respondoj sed necesas memori ke ne estas grandega kvanto objektive por eltiri iujn konkretajn konkludojn.

Demando 1: Mi konas denaska(j)n parolanto(j)n de Esperanto: Jes / Ne / Mi ne scias

36 respondantoj respondis 'jes'; 16 respondantoj respondis 'ne'; 5 ne sciis.

El tiuj kiuj respondis 'jes', multaj precizis ke ili konas denaskajn parolantojn 'nur' virtuale. Virtualaj kontaktaj, tamen, multe valoras en la nuna esperanta mondo - ni povas internacie uzi la lingvon eĉ kiam ni ne havas la oportunon vojaĝi. Kompreneble, tamen, nur tiuj kiuj uzas la reton estos trovinte mian demandaron :)

Estas ankaŭ interese ke 5 homoj ne sciis ĉu aŭ ne ili konas denaskan parolanton. Mi mem neniam dirus ke mi estas 'denaska parolanto' - nur se iu demandas min kiam mi eklernis la lingvon mi sciigas tion! Kial? Certe ne pro honto sed nur ĉar mi opinias ke ne multe gravas.

Demando 2. Laŭ mi, denaskaj parolantoj de Esperanto parolas Esperanton: pli bone ol nedenaskaj parolantoj / same bone kiel nedenaskaj parolantoj / malpli bone ol nedenaskaj parolantoj

Unue mi klarigu ke mi demandis ĉi tion precipe ĉar oni plurfoje dum mia vivo sugestis al mi ke denaskaj parolantoj malbone parolas Esperanton. Mi klarigas tion ĉar al kelkaj respondantoj tute ne plaĉis ĉi tiu demando. La respondoj estas jenaj:

pli bone ol nedenaskaj parolantoj - 20; same bone kiel nedenaskaj parolantoj - 35; malpli bone ol nedenaskaj parolantoj - 1; elektis ne respondi - 1

Nu, mi esperas, kompreneble, ke mi ne estas tiu denaska parolanto kiu parolas malpli bone ol aliaj Esperanto-parolantoj :)

Multaj komentis ke denaskuloj ofte parolas tre rapide sed ke ili faras la samajn erarojn kiel iliaj gepatroj. Mi kredas ke tio estas prava, sed mi ankaŭ komentus jene:

- 'denaskigi' infanon estas malfacila tasko por la gepatroj kaj estis eĉ pli malfacile pasintjare kiam ne ekzistis rimedo kiel la interreto por komunikado kun la pli vasta Esperanta komunumo

- 'denaskigi' infanon ne estas nur gepatra respondeco - denaska esperanto-parolanto ankaŭ lernas de la ĉirkaŭanta esperantistaro

- kiel infano denaska esperanto-parolanto ja lernas la erarojn de la gepatroj kaj de aliaj parolantoj, sed povas elekti poste plibonigi gramatikajn sciojn ktp - SED ĉar neniu denaskulo elektis lerni la lingvon ofte ili ne interesiĝas pli studi ĝin :)

Demando 3. La ekzisto de denaskaj parolantoj de Esperanto malhelpas la neŭtralecon de la lingvo: jes / ne

Denove kelkaj forte kritikis min ke mi inkluzivis tiun demandon. Nu, dum mia vivo en Esperantio, oni ja foje sugestis tion al mi, tial mi inkluzivis ĝin.

Respondoj: Jes - 5; Ne - 52

Plejparte tiuj kiuj aldonis komentojn analizis la koncepton de 'neŭtraleco' (eble mi poste blogos pri tio - estas tro detale tion fari ĉi tie). Mi konstatas ke oni ja povas paroli pri 'lingva neŭtraleco' kaj pri 'kultura neŭtraleco'. Mi simple prezentis la aserton ekzakte kiel ĝi ofte estis prezentita al mi - mi volis scii kiuj pensoj, emocioj, kredoj tiu aserto vekus. Oni ankaŭ plejparte opiniis ke se denaskaj parolantoj estus majoritato, tio ja malhelpus, sed nuntempe ne.

Nur unu respondanto forte bedaŭris la ekziston de denaskuloj (kaj se tiu persono estas unu el 'miaj' grupanoj, mi ne aĉetos por vi bieron dum la venonta kunveno! :D)

Demando 4. La ekzisto de denaskaj parolantoj de Esperanto montras ke Esperanto estas vivanta lingvo: Jes / Ne

Simile al la antaŭa demando - mi inkluzivis tiun aserton ĉar oni foje diris tion al mi.

Jes - 50; Ne - 7

Ho ve, tiom da diversaj komentoj rilate al mia vortelekto! Jen kelkaj el la interesaj komentoj:

"Laŭ pure lingvistika vidpunkto la ekzisto de denaskaj esperantistoj indikas ke Esperanto kondutas kiel normala lingvo."

"Via demando estas sensenca - denaskaj parolantoj obsedas en la ideo ke ili estas pli gravaj ol aliaj" (:()

"Ke Esperanto lerneblas fare de bebo, tio jes montras ghian naturecon. Sed ni uzi kun grandegaj prizorgo kaj hezito la vorton "vivanta" -- tiu vorto al la plimulto havas la signifon "shanghanta", "shanghebla", ech "shanghinda". Kaj notindas ke mankas ech che la denaskuloj la rajto shanghi Esperanton, la rajto ghin uzi lauplache (kontraste al lau-Fundamente)."

Nu, mi esperas ke interesas vin la rezultoj. Mi blogos denovas baldaŭ kun la respondoj al la aliaj demandoj...

La respondo 'jes'

2011-03-07T11:27:00.002Z

Do, kiel mi klarigis en mia lasta blogaĵo, pasintan ĵaŭdon okazis referendumo en Kimrio.

Al la demando, "Ĉu vi deziras ke la Asembleo nun havu la povon fari leĝojn pri ĉiuj temoj en la 20 fakoj listigitaj supre?" la plej multo da voĉdonantoj voĉdonis 'jes'.

Kelkaj statistikoj:

35.6% de la popolo havante la rajton voĉdoni ja voĉdonis.

63.5% voĉdonis 'jes' al la supra demando.

36.5% voĉdonis 'ne'.

Mi havas kelkajn opiniojn pri la tutaĵo:

Unue, rapide klariĝis ke multaj homoj tute ne interesiĝis, aŭ foje eĉ sciis, pri la referendumo. Certe ili ne kredis ke valoris la penon eliri voĉdoni.

Due, multegaj voĉdonantoj ne klare komprenis la referenduman demandon kaj ne bone komprenis la debatojn ĉirkaŭ la temo.

Trie, estas ankoraŭ multaj homoj en Kimrio kiuj tute ne bone komprenas la politikan sistemon nek la discentralizigado de povoj de Londono al Kardifo.

La Nacia Asembleo de Kimrio estas ankoraŭ juna instanco. La nivelo de la debatado en la Asemblea Ĉambro ofte veas. La nivelo de inspektado de leĝoj faritaj de la komitatoj ofte enhavas mankojn.

Videblis dum la pasintaj semajnoj ke multaj komercistoj, entreprenistoj ktp en Kimrio forte frustriĝis pri manko da progreso en ekonomia kreskado kaj malalte taksas la iniciativojn/agojn de la Kimra Asemblea Registaro.

Oni plejparte diras al ni ke la referenduma rezulto estas bona por nia lando. Espereble, do, la nivelo da politikumado kaj regado plialtiĝos progresive kaj konstante por alfronti la defion.

(Tiuj kiuj scipovas la anglan aŭ la kimran povas legi interesan raporton pri la voĉdonado ĉi tie.)

Referendumo en Kimrio

2011-02-11T11:55:00.005Z

Mi malofte blogadas pri politikaj aferon ĉar mi sufiĉe devas pripensi tiujn aĵojn dum mia ĉiutaga laboro kaj ne emas tion fari ankaŭ eksterlabore.

En Kimrio, tamen, estas aktuale kelkaj interesaj politikaĵoj. Ekzemple, la 5-an de majo okazos voĉdonado por nova Asembleo de Kimrio kaj estos interese vidi ĉu la nuntempa koalicio inter la laborista partio kaj la naciisma partio daŭros.

Antaŭ tio, tamen, la 3an de marto, okazos referendumo. Malgraŭ la ofta populara perceptio, la referendumo ne temos pri sendepedeco por Kimrio rilate al la Unuiĝinta Reĝlando. Nek temos pri pli da leĝfaradaj povoj por Kimrio. Sed jesa voĉdono al la referenduma demando ja iel ŝanĝus la rilatojn inter Londono (kie estas la Parlamento de la Unuiĝinta Reĝlando) kaj Kardifo (kie estas la Nacia Asembleo por Kimrio).

Hieraŭ mi ricevis informadan broŝuron en mia leterkesto kiu provas klarigi la referendumon al la voĉdonontoj. Mi faris propran neoficialan tradukon jene:

"Kiuj estas la leĝ-faradaj povoj de la Nacia Asembleo por Kimrio?

La Nacia Asembleo por Kimrio, kiu estas elektita organizaĵo kiu reprezentas la popolon de Kimrio, faras decidojn kaj leĝojn kiuj influas vin.

La Asembleo havas la povon fari leĝojn en 20 fakoj:

• agrikulturo, fiŝeoj, arbara mastrumado kaj kampara evoluigado
• antikvaj monumentoj kaj historiaj konstruaĵoj
• kulturo
• ekonomia evoluigado
• edukado kaj trejnado
• la medio
• kontraŭ fajraj kaj savadaj servoj kaj komunikaĵoj pri fajra sekureco
• manĝaĵo
• sano kaj sano-servoj
• ŝoseoj kaj transporto
• loĝado
• loka administrado
• la Nacia Asembleo por Kimrio
• publika administrado
• socia bonfarto
• sporto kaj ripozamuzo
• turismo
• urba kaj kampara planado
• akvo kaj kontraŭ inundaj iniciativoj
• la kimra lingvo

En ĉiu fako la Asembleo rajtas fari leĝojn pri iuj temoj, sed ne pri ĉiuj temoj. Por fari leĝojn pri la 'nepermesitaj' temoj, la Asembleo devas nuntempe peti konsenton de la Parlamento de la Unuiĝinta Reĝlando. La Parlamento de la Unuiĝinta Reĝlando decidas laŭafere ĉu la Asembleo rajtas fari tiujn leĝojn.

Kio estos la referenduma demando?

Oni demandos vin per la referendumo se la Asembleo nun devus havi la povon fari leĝojn pri ĉiuj temoj en la fakoj listigitaj supre.

La Asembleo ne rajtos fari leĝojn pri nacia defenco, impoŝtoj aŭ sociaj monpagoj, kio ajn estos la rezulto de la referendumo. La Parlamento de la Unuiĝinta Reĝlando daŭre faros leĝojn rilate al nacia defenco, impoŝtoj aŭ sociaj monpagoj kaj rilate al fakoj ne supre listigitaj, kiuj influos la poplon de Kimrio.

La preciza referenduma demando estos:

Ĉu vi deziras ke la Asembleo nun havu la povon fari leĝojn pri ĉiuj temoj en la 20 fakoj listigitaj supre?

Se la plejmulto voĉdonos 'jes'
La Asembleo nun havos la povon fari leĝojn pri ĉiuj temoj en la 20 fakoj listigitaj supre, sen demandi la konsenton de la Parlamento de la Unuiĝinta Reĝlando.

Se la plejmulto voĉdonos 'ne'
Kio okazas nuntempe daŭros."

Parolante kun multaj personoj mi eltrovas ke malmultaj personoj eĉ konstatas ke estos referendumo. El tiuj kiuj ja scias ke okazos, malmultaj interesiĝas/komprenas pri kio temas/intencas voĉdoni.

La naciisma partio, kaj ankaŭ multaj en la laborista partio, forte subtenas 'jesan' rezulton. Se la popolo neas, ĉu ili povos nehonte vizaĝi al iliaj subenantoj? Kaj kiom da voĉdonantoj devos voĉdoni por ke la rezulto esti konsiderata kiel valida?

Ni vidos.

la kata robo

2011-02-09T11:13:00.004Z

Kutime ne tro plaĉas al mi vestaĵoj kun printitaj desegnoj (ekz. tro da floroj/bestoj/geometraj formoj ktp). Galonojn mi povas toleri, ankaŭ punktetojn, sed kutime ne hundojn, boatojn, tartanon (krom kiam mi estis juna infano).

Surprizis min, do, kiam travagante magazenon en la urbocentro, robo kaptis mian atenton en la departemento de la Hispana vestaĵ-ĉeno Mango.

Fakte, estis la stilo kaj fasono kiu allogis min. Nur proksimiĝinte mi rimarkis ke la printita desegno estis kato. Tuj mi diris al mia kunbutikumanto 'ho, bedaŭrinde, plaĉas al mi tiu robo, sed mi ne portus robon kun tia desegno'. Kaj ni foriris al alia butiko.

Tamen tiu robo hantis min. Foje matene kiam mi decidis kion porti por la tago ĝi revenis en miajn pensojn.

Mi ne estas kat-amanto. Tio ne signifas ke ne plaĉas al mi katoj, simple ke mi neniam havis katon kaj preferas la katojn de aliaj ol havi katon mi mem. Sed oni ofte diris al mi ke mi certe estis kato en antaŭa vivo (plejparte ĉar plaĉas al mi volvi min varme en peplomon kaj dormi). Do eble kata robo ja taŭgus por mi...

Hieraŭ mi reiris al la magazeno denove rigardi la robon. "Certe neniel malutilus surprovi ĝin" flustris al mi interna voĉo.

Nu, por mallongigi la rakonton, kompreneble la robo estas nun pendita en mia vestoŝranko kaj mi portos ĝin por la unua fojo morgaŭ.

Helpon mi petas

2011-01-19T15:49:00.005Z

Post kelkaj monatoj mi prelegos ĉe Esperanto-kunsido pri miaj spertoj kiel denaska parolanto de Esperanto.

Tial, mi malformale enketas pri la opinioj de denaskaj parolantoj de Esperanto mem rilate al ilia 'denaskeco', kaj pri la sinteno de aliaj Esperanto-parolantoj pri la 'denaskuloj'.

Mi scias ke ja ekzistas multaj diversaj verkaĵoj, studoj, raportoj ktp pri denaskismo kaj mi legis/legos tiujn verkaĵojn ankaŭ. Sed interesus min se vi pretus mallonge respondi al kelkaj demandoj pri 'denaskismo' en Esperantio.

Se vi estas denaska parolanto de Esperanto (aŭ lernis la lingvon antaŭ la aĝo de 5 jaroj) jen la demandaro por vi.

Se vi estas 'normala' parolanto de Esperanto (aŭ lernis la lingvon post la aĝo de 5 jaroj) jen la demandaro por vi.

Mi antaŭdankas vin!

Smurfo-domoj

2011-01-07T15:48:00.005Z

En la kvartalo de Ĝenevo malantaŭ la stacidomo Cornavin, troviĝas la strato Louis-Favre. Tipa Ĝeneva strato ĝis vi atingas la numerojn 23-29. La apartamentejoj tie malsimilas al ĉiuj aliaj en la urbo.

Konstruitaj inter 1982 kaj 1984, la konstruaĵoj iom similetas al tiuj de la Katalana arĥitekto Gaŭdi, kun kurboj kaj diversaj koloroj.

La arĥitektoj nomiĝas Robert Frei, Christian Hunziker kaj Georges Berthoud.

Oni kromnomas la konstruaĵojn, la ‘smurfoj’ aŭ ‘ŝtrumfoj’.

Ĉe glaĉero

2011-01-07T15:29:00.004Z

Kiam mi kaj mia frato tagekskursis al Chamonix (antaŭa blogaĵo), ni eltrovis ke eblis per monta trajno atingi la Mer de Glace [mer de glas] (Glacia Maro). La Glacia Maro estas glaĉero kiu troviĝas ĉe la nordaj deklivoj de la Blanka Monta masivo.

Nu, malplaĉas al mi malvarmeco, neĝo kaj glacio. Tamen tute ne eblis maltravi la okazon viziti glaĉeron. Ankaŭ mi iom timas altecojn, sed estis la momento superi tiun timon por admiri la belajn pejzaĝojn el la trajna fenestro kaj vojaĝi per telfero al la glaĉero.

La temperaturo ĉe la Glacia Maro estis ĉirkaŭ -16 celsio, sed ĉar la montaj pintoj ĉirkaŭis nin, feliĉe ni ne sentis nin tiom malvarmaj. (Post vizito al la glaĉero ni tamen ĝojis trinkin varman ĉokoladan trinkaĵon!)

Eblas eniri glacian kavernon kaj ripozi sin iomete post la grimpado.

Kvankam oni ne tion rimarkas, la glaĉero moviĝas po 90 metrojn jare, kiu estas ĉirkaŭ po 1 centimetron hore.

Havi la oportunon stari sur glaĉero estis ja neforgesebla sperto.

Chamonix-Mont Blanc

2011-01-07T10:53:00.006Z

Kvankam plaĉas al mi longe dormi dum ferioj, la lundon de mia feria semajno en Svislando mi ellitiĝis frue. Apud la lago de Ĝenevo mi vidis la belan sunleviĝon super la montoj.
Mia frua ellitiĝo estis por trafi aŭtobuson por vojaĝi trans la Svisan/Francan landlimon viziti Chamonix [ŝamoni] kie troviĝas la monto Mont Blanc [Blanka Monto].

Chamonix estas bela urbeto, ĉirkaŭita de montoj.

La rivero Arve [arv] trafluas la urbeton:

Post esplorado de la urbeto, ni iom vagadis laŭ neĝkovritaj vojetoj sur la malaltaj deklivoj de la monto.

Ja estis tre interesa vizito.

Rusa Preĝejo: Ĝenevo

2011-01-06T14:58:00.003Z

La Granda-Dukino Anna Fiodorovna (ruse Анна Фёдоровна) [ana fjodorovna] vivis dum multaj jaroj en, kaj apud, Ĝenevo. Ŝia naskiĝnomo estis Juliane von Sachsen-Coburg-Saalfeld [ĝulian von saĥsen koburg salfelt] sed per ŝia geedziĝo kun la Granda-Duko Constantin Pavlovitch [konstantin pavloviĉ] de Rusio ŝi iĝis bofratino de la Caro Aleksandro la 1a. Ŝi estis ankaŭ la onklino de la brita reĝino Viktoria.

En 19-jarcenta Ĝenevo estis pli kaj pli rus-devenaj loĝantoj kaj en la jaro 1859 ili ricevis permeson konstrui sian propran ortodoksan preĝejon. Estis Ana Fjodorovna kiu pagis por la konstruado de tiu preĝejo.

La preĝejo estis finkonstruita en 1866 kaj bele brilas kontraŭ la blua ĉielo.

Ikonoj el la 16aj ĝis 20aj jarcentroj troviĝas en la preĝejo kiu nun estas la sankta loko ne nur por rusoj ortodoksaj en Ĝenevo, sed ankaŭ por bulgaroj, serboj, koptoj kaj aliaj ortodoks-konfesantoj kiuj ne havas ilian propran preĝejon en la urbo.

Ĝenevo: malnova urbo

2011-01-06T14:28:00.003Z

La malnova kvartalo de Ĝenevo troviĝas ĉe la supraĵo de monteto kaj por atingi ĝin oni devas grimpi laŭ ŝtuparitaj stratoj:

De la teraso ĉi-sube estas belega perspektivo sur Ĝenevo kaj povas vidi la neĝkovritajn montojn:

Estis la tago post Kristnasko kaj malmultaj homoj estis eksteraj:

Malgraŭ la blua ĉielo, malvarmis!

La malnova armilejo estas interesa konstruaĵo:

Plaĉis al mi ankaŭ la mallarĝaj stratetoj...:

... kaj la belaj ĝardenoj:

Le Corbusier en Ĝenevo

2011-01-06T11:57:00.004Z

Lastatempe mi vojaĝis kun mia frato al Ĝenevo.

Ni ambaŭ interesiĝas pri arĥitekturo, do unu tagon ni piedvagadis tra Ĝenevo al la strato Adrien Lachenal [adrian laŝenal] por trovi la Maison Clarté [mejzon clartej - heleca domo]. Ĝin desegnis/projektis la svisa arĥitekto Charles-Édouard Jeanneret [ŝarl edŭar ĵenere], plej bone konata per la nomo Le Corbusier [le korbusie].

From Geneva 2010

Ne eblas eniri la konstruaĵon - estas privataj apartamentoj kaj oficejoj. Eĉ ne troviĝas informojn pri ĝi aŭ pri la arĥitekto.

La konstruaĵo, tamen, montras indikojn de la tipa modernisma desegna stilo de Le Corbusier.

"La kliento estis Edmond Wanner, Ĝeneva industriisto... La konstruaĵxo Clarté leviĝas el la strato kiel grundigita ŝipo." William J.R. Curtis, Le Corbusier - Ideas and Forms, 1986 (http://www.galinsky.com/buildings/clarte/index.htm).

From Geneva 2010

kaj ankoraŭ neĝas

2010-12-20T11:45:00.001Z

Neĝis

2010-12-17T14:52:00.002Z

La Ĝardenoj de Kew

2010-11-16T18:22:00.007Z

Pasintan sabaton kiam mi estis en Londono kun mia familio, ni vizitis la Reĝan Botanikan Ĝardenon ĉe Kew [kju]. La ĝardenoj estas inter la plej malnovaj botanikaj ĝardenoj en la mondo kaj tie troviĝas multaj plantoj ne konataj en Britio mem.

Jen, do, fotoj kiujn mi faris:

Ĉi-supre kaj ĉi-malsupre skulptaĵoj faritaj el arboŝelo kaj arbofibroj:
Eĉ en novembro la ĝardenoj belas:

Kormorano ĉe unu el la lagoj en la ĝardenoj.

La tri anasoj ĉi-sube amuzis nin. Ili naĝis ĉiam kune.

Estis agrabla tago, malgraŭ la nuboj. Baldaŭ mi enretigos pli da foto...

porketo kun botoj

2010-10-25T13:43:00.002+01:00

Lastatempe brita televidprogramo vidigis la jenan foton. Multe amuzis min. Temas pri porketo (ŝajne ne estas porkido, sed malgranda porko) kiu portas infanajn botojn:

tamburistoj 'Kodo'

2010-10-21T11:55:00.006+01:00

Neatendite mi hieraŭ havis la oportunon spekti spektaklon fare de la tamburistoj 'Kodo'[ligo en la angla] en la teatraĵejo de mia urbego. La Kodo-aj (Kodō 鼓童) getamburistoj venas de la insulo Sado en Japanio. Dum jam kelkaj jaroj mi estis aŭdinta pri tiu grupo, kiu ludas per 'tajko' tamburoj.

Estis, do, grandega plezuro povi spekti ilin kaj mi ja ĝuegis la spektaklon. Mi neniam estus kredinte ke oni povas eltiri tiom da muziko (kaj ne simple ritmo) de kelkaj diversaj tamburoj.

Laŭdire, la vorto 'kodo' en la Japana povas havi du signifojn: unue ĝi signifas 'korofrapo'; due ĝi signifas 'infanoj de la tamburo'. Ambaŭ signifoj bone reprezentiĝis en la spektaklo.

Ne nur la muzikado/ritmado mem, sed ankaŭ la precizeco kaj fizika forteco imponis.

Bonega filmeto pri Kodo troviĝas ĉi tie se vi ankaŭ ŝatus sperti la muzikon.

en kornvalo

2010-09-13T10:00:00.007+01:00

Pasintan semajnon mi havis la oportunon viziti malnovan amikinon kiu nun loĝas en Kornvalo. Unue mi estis iom hezitema, ĉar mi ne estis vidinta ĉi tiun amikinon dum 10 jaroj. Ĉu ni ankoraŭ havus konversaciajn temojn? Ĉu ni ankoraŭ povus toleri nin?

Fakte, finfine la vizito estis tre agrabla kaj ni multege babiladis kaj konversaciadis.

Ankaŭ por mi estis interesa sperto viziti Kornvalon por la unua fojo. Kompreneble, mi faris kelkajn fotojn:

Jen la rivero ĉe la urbeto Fowey [pr. foj]

En la angla lingvo ni havas esprimon kiam pluvegas ke estas "bona vetero por anasoj". Tiun tagon estis tiom pluva ke eĉ la anasoj fuĝis al la lando el la rivero.

Dum la vespero, la pluvo finfine ĉesis kaj ni havis la oportunon viziti Harlyn Bay [pr. harlin bej].

Estas loko kie oni ŝatas ondorajdadi kaj kvankam estis krepusko estis ankoraŭ kuraĝuloj en la maro.

La sekvanta tago mi pasigis kelkajn horojn ĉe Looe [pr. lu], alia bela loko:

Kvankam estis nur 2-taga ferieto, estis agrabla enkonduko al tiu bela lando.

arĥivoj de la sud-kimra Esperanto-federacio

2010-08-23T13:05:00.002+01:00

Antaŭ kelkaj monatoj mi serĉis ion en la sub-tegmenta spaco de mia domo. Tie mi trovis skatolon da paperaĵoj pri kiu mi estis tute forgesinta. Plejparte temis pri la arĥivoj de la Sud-Kimra Esperanto-Federacio. Oni antaŭ multaj jaroj donis ilin al mia patro por organizi kaj prizorgi (kiun li zorge faris) kaj post lia morto, mi heritis ilin.

Dum multaj jaroj la sola ebleco estis konservi kiel eble plej bone la paperaĵojn. Nun, tamen, eblas ankaŭ enretigi ilin. Tion mi iom post iom (malrapide) faras.

Mi komenciĝas per la plej malnova protokola libro, kiu datiĝas de la jaro 1928. Unue la protokoloj estis ĉiam en la angla lingvo. Post kelkaj jaroj oni komencis verki ilin en Esperanto. Por la momento, do, mi simple tajpas ĉion en la originala lingvo. Mi esperas estontece havi la tempon traduki ĉion en Esperanton.

La protokoloj estas interesaj. Ne mankis ambicio al la tiutagaj ge-esperantistoj - ili planis grandajn publicajn kampanjojn kaj senlace laboris rilate al la lingvo. Estas ankaŭ amuzaĵoj, inkluzive multe da ĝentila te-trinkado ĉe apudaj kafejoj.

Estas ankaŭ tre pensigaj elementoj - multaj el la diskutoj terure similas al tiuj kiujn oni ofte aŭdas aktuale en Esperantio. Ĉu ni nur rondiras?

Kiuj interesus legi, iru ĉe: http://esperantocardiff.wordpress.com/arhivejoarchives/

bela ĝardeno

2010-06-30T15:46:00.006+01:00

Dum mia lastatempa vizito al La Rochelle (la roŝel) mi vizitis belan botanikan ĝardenon kie troviĝis interesaj plantoj kaj skulptaĵoj.

La ĉi-suba planto interesis min. Ĉu iu scias kiel ĝi nomiĝas?

2010-06-23T14:33:00.003+01:00

Unu el la grandaj plezuroj en vizito al Francio estas la ebleco viziti lokajn bazarojn. Ne pravus diri ke ni ne havas bonajn bazarojn en Britio. Ja estas multaj interesaj bazaroj kun belegaj produktaĵoj.

Tamen oni ne ĝenerale trovas tiom da regulaj lokaj bazaroj kiel en Francio kun tiom da lokaj freŝaj produktaĵoj.

Jen foto farita ĉe la dimanĉa bazaro ĉe La Pallice [la palis] apud La Rochelle [la roŝel]

Ankaŭ en la urbo La Rochelle mem, kie troviĝis mia hotelo, estas bela ĉiutaga bazaro.

Ne nur eblas aĉeti fruktojn kaj legomojn, tamen, sed ankaŭ belegaj kukoj kaj dolĉaĵoj el diversaj vendejoj.

Mi reblogas

2010-06-23T14:28:00.002+01:00

Post la Brita Kongreso de Esperanto mi donis al mi kelk-semajnan foreston de Esperantio.

Nun, post iom da ripozo, mi havas la oportunon denove rekomenci mian blogadon. Pasintan semajnon mi feriis dum kelkaj tagoj en la franca urbo La Rochelle [la roŝel]. Mi unue vizitis la urbon antaŭ 20 jaroj kiam mi estis studento, sed neniam havis la oportunon reiri. Lastatempe mi lernis ke eblas flugi de apuda urbo al La Rochelle mem, do mi profitis de tiu ebleco.

Baldaŭ venos blogaĵoj kun fotoj kiujn mi faris dum tiu vizito.

Laŭvoje al BK2010

2010-05-13T18:08:00.001+01:00

Hodiaŭ mi laŭvojas trajne al Llandudno en norda Kimrio. Morgaŭ komencos la 91a Brita Kongreso de Esperanto. Ĉar ĉi-jare mi membriĝis en la Loka Kongresa Komitato (aŭ plej akurate la Virtuala Kongresa Komitato) la pasintaj semajnoj estis ja iom plenaj da aranĝado.
Fine, ĉio miaflanke estas preta kaj mi nun trafis trajnon al la nordo. Veturi ien en Britio per trajno ofte malfacilas. Mi entrajniĝis ĉe mia urbo Kardifo kaj ĉe la unua haltejo (10km for) ni jam malfruiĝegis. Evidentiĝis ke la trajno estis paneanta do ni ĉiuj devis eltrajniĝi kaj atendi alian trajnon.

Nun, tamen, ni bone progresas laŭ nia vojo. Dum la vojaĝo, por iom esperantigi miajn pensojn, mi legas la verkaĵon « Per motorciklo en tri landoj » de Gösta Henriksson en kiu li, kun 3 geamikoj, veturas al la ĉeĥa respubliko viziti esperantistan amikon. Mi jam legis ĝin, sed ne dum multaj jaroj kaj ĉion forgesis. Estas sufiĉe distra verkaĵo por legi en la vagonaro.

Interese, Gösta priskribas sin kiel ‘trajnisto’ kiu helpas la veturistojn, uzante la vorton « trajno » kun la signifo « helpa veturilaro sekvanta armeon » - mi estis forgesinta pri tiu signifo de la vorto.

Nu, nia vagonaro trapasas la profundan kamparon kaj mi baldaŭ sendube perdos retaliron, do mi finu ĉi tie.
Tvitantoj/pepantoj kiuj interesas pri la Brita Kongreso povas sekvi per #BK2010.

Sendu bondezirojn al la Brita Kongreso

2010-04-14T15:31:00.004+01:00

Dum iom da tempo mi ne havis multajn oportunojn blogi. Mi estis/estas tre okupita/okupata, plejparte pro aranĝoj por la Brita Kongreso de Esperanto.

La kongreso okazos post nur 4 semajnoj. Abundas la aranĝendaĵoj!

Se vi ŝatus partopreni la kongreson, ĉiuj detaloj haveblas ĉi tie.

Se ne eblos partopreni, vi tamen povos sendi bondezirojn al la kongresumantoj pere de nia reta gastlibro.

Poma Torto

2010-03-13T17:41:00.005Z

Hodiaŭ mia koramiko faras la vespermanĝon. Li jam faris bongustegan poman torton por deserto:

ne nur mi estis 'spamita'

2010-03-13T14:52:00.003Z

Kiam mi verkis mian lastan blogeron (stranga 'artikolo' pri mi), mi ne tuj sciis kiuj estis la sennomaj uloj respondecaj por la 'gazeto' kiun mi menciis.

Nun, leginte la interesan artikolon de Maria Sandelin 'Alvenis spamo' mi ekkomprenas pri kiu ridindaĵo temas.

Mi, do ne malŝparos pli da tempo nek vortoj pri tiu idiotaĵo.

stranga 'artikolo' pri mi

2010-03-10T12:50:00.002Z

Hodiaŭ mi ricevis ekzempleron de iu ĵurnalo Femina. Iu verŝajne sendis ĝin al mi ĉar ĝi enhavas artikolon pri mi - aŭ, pli vere, pri mia blogo.

Iom amuzis min la enhavo de la artikolo. La verkant(in)o skribas pri mi, pri mia vivo, pri mia lingvokapablo ne konante min, sed devinante el miaj blogeroj kia/kiu mi devas esti. Amuzege. Ekzemple, tiu sugestas ke mi loĝas sola en la domo de miaj gepatroj kun miaj orfiŝoj. Nu, tion oni povus supozi el kelkaj blogpecetoj. Se malprave. Se mi decidas ne blogi pri ĉiuj aspektoj de mia persona vivo, tiu estas ĉar neniel koncernas la tutan mondon :)

Alia komento "Vi serĉus vane interesajn artikolojn pri politiko". Haha! Feliĉe! Mi laboras dum la tuta tago rilate al politiko. Mi certe ne intencas blogi ĉiutage pri politiko ankaŭ! Jes, la aŭtor(in)o pravas - vi vane serĉos artikolojn pri politiko ĉe mia blogo. Ankaŭ ŝi/li pravas ke vi ne tie trovos modelan lingvouzon. Vi trovos ankaŭ tajperarojn, mankantajn supersignojn pro malbona tajpado, mankantajn akuzativojn sendube (denaskaj parolantoj lernas la lingvajn erarojn de la Esperanto komunumo kiu ĉirkaŭas lin/ŝin).

Kaj kio pri la aserto ke mi laboras kiel tradukisto, ne profesie, sed en/el mian denaskan lingvon. Stulte. Mi fakte ja laboras kiel profesia tradukisto, kun ĉiuj necesaj diplomoj, sed el la franca en la anglan. Oni eĉ pagas min por tio!

La plej amuza afero, laŭ mi, estas ke ĉe la fino de la gazeto estas listo da 'kunlaborantoj', kaj en tiu listo troviĝas mia nomo :) Nu, jes, miaj blogaĵoj estas kompreneble libere legeblaj en la reto. Sed ĉu mi kunlaboris kun iu de tiu gazeto? Ne laŭ mia scio! (Mi eĉ opinias ke estintus iom ĝentile informi min ke oni verkis tiun artikolon, sed ĝentileco ofte ne ekzistas en la mondo).

Nu, mi ĉi tie korektis kelkajn el la plej stultajn erarojn kaj supozojn el la artikolo, kvankam plejparte tio amuzis min ol ofendi min. Tio montras ke se oni provas fari veran raportaĵon el kelkaj elektitaj blogeroj kiujn mi de tempo al tempo verkas, oni fakte faras tre malveran verkaĵon. Mi neniam pretendis aŭ pretendos ke vi legos ĉion pri Eriketo en mia blogo - vi legos kelkajn mallongajn pensojn kiujn mi ial decidas enretigi. Al vi la elekto legi aŭ ne legi!

2010-02-15T12:23:00.002Z

Parolantoj de la kimra lingvo povas nun lerni Esperanton per tiu lingvo. La nova Mini-Cwrs (minikurso) nun haveblas. La kosto estas po £2.00 (inkluzive de sendokostoj ene de Britio). Por pli da informoj kaj por aĉeti, retmesaĝu>!

Welsh speakers can now learn Esperanto via the new Mini-Cwrs in that language. The book costs £2.00 (including P&P in the UK). For more information and to buy, email here>.

Mae siaradwyr y Gymraeg yn gallu dysgu'r iaith Esperanto trwy'r mini-cwrs newydd. Mwy o wybodaeth gan ebost.

Esperanto en Kardifo

2010-02-07T20:21:00.015Z

Pasintan sabaton (la 6-an de februaro), ni en la Esperanto-Societo de Kardifo havis la plezuron bonvenigi al Kardifo pli ol 20 membroj de Junularo Esperantista Brita. La retejo de BBC eĉ faris artikolon pri la renkontiĝo (en la angla) ĉi tie.

Post renkontiĝo kaj babilado en urbocentra trinkejo, ni kune manĝis. Fakte la manĝejo povis doni al ni la tutan supran etaĝon de la restoracio, kiu estis utile.

La grupo inkluzivis gejunulojn el Brazilio, Slovakio, Francio, Hungario, Ukrainio kaj, kompreneble multajn anglojn kaj kelkajn kimrojn.

Ni bonŝancis ke estis suna tago, sen pluvo (malkutime por Kimrio dum februaro), do ni Kardifanoj povis montri nian urbon al la vizitantoj.

Ni poste, kompreneble, trovis alian trinkejon por babilado. Fakte, mi aŭdis ke kelkaj el la gejunuloj trinkejumadis ĝis la 5-a matene! Sed mi tro maljunas por tio :-)

Estis tre agrabla tago kaj ni esperas ke estontece la grupo decidos denove viziti nin.

Neĝo, neĝo, neĝo

2010-01-13T09:32:00.005Z

Neĝo denove. Mi estas bonŝanca ke mi rajtas, kaj povas, fari mian laboron ĉehejme se mi volas. Mi ne emas marŝi al mia laborejo en la malvarma ekstera mondo!

Blua paruo manĝas en mia ĝardeno

2010-01-10T14:48:00.005Z

La neĝo ankoraŭ estas surtera ĉi tie. Hodiaŭ falis pli da neĝo. Malgraŭ la falanta neĝo, blua paruo trovis manĝaĵon en mia ĝardeno.

Neĝo

2010-01-06T11:14:00.006Z

Dum la nokto, kiel oni prognozis, neĝis. Oni rekomendis ke oni restu ĉehejme, kaj ne veturu per aŭto. Mi devis, tamen, piedmarŝi al mia oficejo por kontroli retmesaĝojn kaj redirektu telefonalvokojn al mia poŝtelefona numero. (Miaj gekolegoj loĝas longa distanco for de la oficejo, dum mi loĝas ĉe nur 1/2 km de nia laborejo). Mi profitis de la marŝado tien por fari kelkajn fotojn. Jen mia domo. Ankoraŭ neĝis - la blankaj makuloj kiujn vi vidas sur la foto estas neĝflokoj.

Mi tiam marŝis laŭ la jena vojeto:

Trans la parkon... (la konstruaĵo ĉe la horizonto estas la elementa lernejo kiun mi (antaŭ tre longe) ĉeestis. Hodiaŭ ĉiuj lernejoj en la urbo estas fermitaj pro la neĝo.

Vi vidas ke kelkaj aŭtoj estis sukcese trapasinte la jenan vojon.

Mia oficejo troviĝas en la konstruaĵo ĉe la ekstremaĵo de tiu ĉi vojo sube:

Mi faris kelkajn labortaskojn ĉe la oficejo, trinkis kafon kaj manĝis kelkaj el la ĉokoladoj kiuj restis post la festoj. Tiam mi ekmarŝis hejmen.

En apuda vendejo da konstruaĵaj materialoj oni pli frue faris neĝkonstruiston!
Denove trans la parkon:

Ekster la preĝejo en la ĉefstrato de mia kvartalo geinfanoj provis konstrui neĝhomon.

En mia ĝardeno, la ŝtona gnomo ankoraŭ ridetis:

Jen filmeto kiu montras mian ĝardenon, antaŭ 10 minutoj, kiam sufiĉe multe neĝis:

Ĉe Twitter

2010-01-05T18:28:00.005Z

Dum iom da tempo mi debatis ĉu lanĉi min en la tvitejan (Twitter) mondon. Nu, fakte, ekde jam monatoj mi tvitis/tŭitis ĉe mia labora Tvitejo, sed ne submetiĝis al la premo tion fari persone.

Unuflanke, estas facile troŝarĝiĝi da informado en la hodiaŭa mondo. Post longa tago antaŭ komputilo ĉe la oficejo, en kiu mi senĉese legas novaĵojn, informiĝas, komunikas pro mia laboro, ĉu mi vere volus tion fari ankaŭ dum mia libertempo?

Aliflanke, utilaj informoj haveblas ĉe Twitter pri diversaj hobioj/fakoj miaj: esperanto, lingvistiko, ktp. Ankaŭ mi ne ĉiam havas la tempon verki blogaĵon ĉi tie, sed almenaŭ povus trovi kelkajn liniojn (espereble interesajn) por tviti. Estas ankaŭ metodo por resti en kontakto kun geamikoj miaj trans la mondo.

Mi, do, decidis provi personan tvitejon. Iuj kiuj ŝatus legi/sekvi ĝin, iru ĉe: www.twitter.com/sprigofheather (Sprig of Heather signifas 'erikaĵo' kaj estas la nomo de mia traduk-entrepreno). Mi avertu vin ke ne ĉiuj aldonaĵoj estos esperantlingvaj, kvankam mi suspektas ke tio ja estos la plej uzata lingvo.

Denove la laboro

2010-01-04T16:24:00.003Z

Re al la laboro hodiaŭ post la Kristnaskaj kaj jarfinaj ferioj.

Malmulto farenda, fakte - la asembleanoj de la Nacia Asembleo por Kimrio nur revenos post unu semajno. Intertempe malmultas kimraj politikaj novaĵoj do malmulto raportinda.

Estis ioma ŝoko devi ellitiĝi frue hodiaŭ por reveni al la oficejo post 10-taga ferio :-(

La Katedralo de Sankta Paŭlo

2010-01-04T16:07:00.003Z

La 26-a de decembro, mi, kun mia frato kaj patrino, iom promenadis ekster la katedralo de Sankta Paŭlo en Londono. Jam estas verkita multaj detaloj pri la historio de la katedralo ĉe Vikipedio en diversaj lingvoj. Ĉi tie, do, mi nur montros la fotojn kiujn mi faris.

Estis bela tago - sed malvarma!

En Londono

2009-12-24T12:12:00.009Z

Mi sidas en mia Londona hotelĉambro kie mi pasigas kelkajn tagojn kun mia frato kaj patrino. Ni alvenis hieraŭ kaj hejmeniros dimanĉon.

Hodiaŭ ni festis Kristnaskon. Ni marŝis al la Londona kvartalo Covent Garden[kovent gaden] kie ni tagmanĝis en bona restoracio. Pro tio, mi ne manĝis tradician Kristnaskan manĝon (meleagron) sed anstataŭe manĝis bovan viandon laŭ la franca stilo – tre bongustis.

Post la tagmanĝo ni revenis piede al la hotelo kie ni donis kristnaskajn donacojn unu al la alia. Mi ricevis diversajn agrablajn donacojn inkluzive kompaktdiskon de ĵazmuziko, kelkajn librojn kaj multe da ĉokolodo. Miaj libroj inkluzivas biografion de la ĉina prezidanto MÁO Zédōng [maŭ cetung] kaj la verkaĵo Norvega Arbaro de la japana verkisto Haruki Murakami, kies verkaĵoj multe plaĉas al mi.

Mia frato sidas sur la lito kaj manĝas fromaĝon kun salitaj biskvitoj. Li spektas malnovan televidserion per la televido. Mia patrino klopodas faris krucvortenigmon. Kaj mi iomete priskribas por vi nian vesperon.

Nun, tamen, mi finos mian blogadon por fari kafon kaj iom legi. Mi deziras al ĉiuj agrablajn Kristnaskajn kaj jarfinajn festojn.

laboro finita!

2009-12-18T11:27:00.003Z

Hura! Mi finis mian laboron por la jaro!!

Nu, fakte, mi ne finos ĉe la laboro ĝis venonta merkredo, sed mi ĵus elsendis la lastan raporton kiun mi devis redakti antaŭ la feria periodo.

Mia kunlaboranto kaj mi, do, dekoracias la oficejon, manĝas ĉokoladon kaj kantas Kristnaskajn kantojn... (Feliĉe nia laborestro forestas ĉe kunsido).

WSPU on Twitter

2009-11-25T15:31:00.000Z

WSPU is now also providing updates via Twitter at: http://www.twitter.com/wspu_update

2009-11-04T10:52:00.003Z

Montekarlo estas unu el la ses kvartaloj en la princlando Monako. Ĝi estas ankaŭ konata kiel la komenca kaj fina punkto de la Aŭtomobila Ralio de Montekarlo. En la haveno de Montekarlo troviĝas multaj luksaj jaĥtoj:
De la haveno oni povas rigardi supren al Monako-Urbo:
Loĝejoj en Monako estas densaj kaj altnivelaj!

Palmarboj apud la maro

2009-11-03T15:51:00.003Z

La itala urbo Ventimiglia [ventimilja] troviĝas nur 7km for de la landlimo inter Italio kaj Francio, do de Nico, kie mi lastatempe feriis, oni atingas ĝin facile per trajno.

Kvankam malgranda, la urbo havas longan historion kaj estas diversaj vidindaĵoj tie, inkluvize Romian teatron kaj belan preĝejon. Ankaŭ estas tie multaj interesaj butikoj.

La malnova parto de la urbo estas konstruita sur monteto:
La plaĝo, kvankam el ŝtonoj anstataŭ sablo, estas trankvila kaj la blua maro estas tre bela.

Ĉie estas palmarboj:

skulptaĵoj ĉe Nico

2009-11-03T15:33:00.002Z

Dum lastatempa vizito al Nico en Francio, plaĉis al mi la ĉi-subaj skulptaĵoj en la placo Masséna [masejna]. La sep skulptaĵoj troviĝas tie ekde la jaro 2007. Ili estis kreitaj de katalana artisto Jaume Plensa kaj nomiĝas 'konversacio ĉe Nice'.

Dum la nokto, la skulptaĵoj (faritaj el blanka rezino) estas lumigitaj per multkoloraj lumoj.

Dum la tago, la skulptaĵoj estas blankaj - tre belaj kontraŭ la blua ĉielo de Nico.

Ĝardenoj de Versailles

2009-08-17T09:30:00.004+01:00

Jen kelkaj fotoj kiujn mi faris en la ĝardenoj ĉe la Kastelo de Versailles:

En la kastelo de Versailles

2009-08-12T09:53:00.007+01:00

La kapelo ĉe la Kastelo de Versailles. Ĉi tie geedziĝis la estonta reĝo de Francio Ludoviko la 16-a kaj Marie-Antoinette.

La pentrita plafono de la kapelo:

Jen mirinda horloĝo. Ĝi nomiĝas la Horloĝo Passemont [pasmon] kaj estis kreita en 1746. Ankoraŭ funkcias kaj ĝuste montras la jaron 2009.

Belega pupitro kreita por la reĝo Ludoviko la 15-a.Kelkaj poŝhorloĝoj kiujn la reĝo Ludoviko la 15-a kolektis:

El fenestro, oni povas vidi la Korton de Cervoj:
La lito de Marie-Antoinette [mari ontŭanet]
Belaj lustroj:

Jen plafono farita dum la 19-a jarcento:

Kastelo de Versailles

2009-08-10T10:00:00.003+01:00

Dimanĉon de mia Pariza vizito mi iris al la Kastelo de Versailles. Kvankam mi dum multaj jaroj studis la francan lingvon kaj la historion de Francio, estis mia unua vizito al la kastelo. Abundas detaloj pri Versailles [versaj] en la reto, do mi ne ripetos ilin ĉi tie, sed nur montros al vi kelkajn fotojn.

La urbo domo ĉe Versailles.

Statuo de la Reĝo Ludoviko la 14-a de Francio ekster la kastelo de Versailles.
La enirejo al la kastelo

Plantoj kaj Biero

2009-08-07T11:10:00.005+01:00

Post nia vespero ĉe la koncerto vendredon, ni ne tre frue ellitiĝis sabaton kaj matenmanĝis trankvile. Ni tiam decidis transiri la pretervojon kiu ĉirkaŭas Parizon por viziti la antaŭ-urbon Montrouge [monruĵ]. (Jen mapo kiu montras kie ĝi troviĝas). Kaj jen la urbo-domo:

Malfrumatene ni decidis lui biciklojn per la Velib sistemo por iom bicikli tra Parizo. Per Velib oni povas tre malmultekoste lui biciklojn aŭtomate ĉe pluraj lokoj en Parizo kaj post uzo remeti ilin en alia loko. Estas ankaŭ sistemo da bicikleblaj vojoj multe pli bone ol en Kardifo aŭ eĉ Londono, do estis tre facile bicikle vagadi.

Ni vizitis la botanikan ĝardenon kaj faris kelkajn fotojn:

Statuo de la franca scientisto kaj esploristo Georges Louis Marie Leclerc
Jen la karuselo 'dido' kie anstataŭ la tradiciaj ĉevaloj oni metis bestojn formortintajn aŭ en danĝero.
...kaj kelkaj floroj:

Dum la posttagmezo ni promenadis laŭ la Kanalo Sankta Marteno. Vespere ni manĝis ĉe la Akademio de la Biero kiu estas bonega restoracio/trinkejo kie oni proponas amason da diversaj bieroj. Mi tiom amuziĝis ke mi forgesis fari fotojn! Sed se vi scipovas la francan aŭ volas spekti bildojn, klaku ĉi tie por atingi la retejon de la restoracio.